Lotje en Saar

In een gezellig huis, met een fijn gezin wonen Lotje en Saar. Het zijn twee Franse buldogjes die er schattig uitzien. Ze zijn ook schattig, maar ook erg eigenwijs. Lotje is het meest eigenwijs, ze gaat graag haar eigen gang. Gelukkig hebben ze een lief baasje dat goed voor hen zorgt en hen goed in de gaten houdt. Vaak maken ze een flinke wandeling en mogen Lotje en Saar heerlijk rondrennen. Ze kunnen goed met elkaar spelen en andere honden vinden ze ook erg leuk. Lotje vindt het heerlijk om in het bos te wandelen. Er is daar zoveel te zien en te ruiken. Saar vindt dat ook wel leuk, maar zij houdt er ook erg van om lekker thuis in haar mandje te liggen, of op de bank bij het baasje. Saar is snel tevreden, zij is dan ook al iets ouder dan Lotje. 

“Lotje en Saar” verder lezen

De zeemeermin en de piraten

Er was eens een zeemeermin. Ze heette Leni en woonde met haar familie in de Grote Oceaan. Leni speelde graag met haar vriendinnetjes. Ze hadden een leuk spelletje bedacht, waarbij ze met zeesterren overgooiden. Eén zeemeermin was dan de Ster, zij moest de zeester proberen te pakken. De meisjes vonden dat een geweldig leuk spel. Jammer genoeg was de zeester het vaak al snel beu. Dan moesten ze weer een andere zeester zoeken. Ook vonden ze het leuk om lekker te kletsen en eindeloos hun mooie lange haren te kammen. Ze hadden het goed in de zee. Het was er warm en licht en er was altijd genoeg te eten.

“De zeemeermin en de piraten” verder lezen

Naar de tandarts

Siem moet naar de tandarts. Het is maar een gewone controle, maar hij vindt het heel eng. Zijn moeder zegt dat het helemaal niet eng is, dat de tandarts alleen maar even gaat kijken naar zijn tanden. Siem wil niet dat er iemand naar zijn tanden kijkt. Hij begrijpt niet waar dat voor nodig is. Het gaat prima met zijn tanden. Ze zijn heel sterk en hij kan er goed mee kauwen. Mama poetst zijn tanden iedere dag, wel twee keer. Omdat hij dat wel leuk vindt, doet hij zijn mond altijd heel wijd open. Mama is dan trots op hem, omdat hij zo goed zijn tanden laat poetsen. Ook mama zegt dat hij hele mooie tanden heeft, dus waarom moet hij dan naar de tandarts?

“Naar de tandarts” verder lezen

Verliefd

Marit wordt zwetend wakker. Ze gooit het dekbed van zich af. Wat een verschrikkelijke droom was dat! Verward kijkt ze om zich heen. Haar kamer is donker en het is heel stil. Op haar wekker ziet ze dat het pas kwart over drie is. Ze probeert zich haar droom te herinneren, maar dat lukt niet. Alleen flarden van de droom komen terug in haar geheugen. Het was afschuwelijk, dat weet ze wel. Ze was op de vlucht en rende keihard, maar voor wat of voor wie? Net toen ze dacht dat ze gepakt zou worden, omdat ze niet meer kon rennen door de steken in haar zij, werd ze wakker. Waar rende ze toch zo hard voor weg? En waar was ze eigenlijk? Ze probeert de beelden terug te halen in haar hoofd, maar op de een of andere manier lijken ze allemaal verdwenen. Hoe raar is dat toch altijd met dromen? Je voelt je afschuwelijk, maar je kan je niet meer precies herinneren waardoor het gevoel is ontstaan. In het donker staart ze naar het plafond. Ineens komt er weer een beeld boven. Het waren een paar vriendinnen uit haar klas die haar achterna zaten. Maar waarom dan?

“Verliefd” verder lezen

De ‘op zoek naar leuke dingen’ club

Imke is net acht jaar geworden. Haar verjaardag was een geweldige dag met veel visite en even zoveel cadeautjes. Ook het kinderfeestje was super leuk. Met haar beste vriendinnetjes was ze naar het zwembad gegaan. Daar hadden ze uren lang gespeeld en gezwommen. Na afloop had mama pannenkoeken gebakken voor iedereen en ze mochten erop doen wat ze wilden. Er waren verse aardbeien en slagroom, maar ook was er stroop en poedersuiker. Alle meisjes hadden genoten en gingen moe naar huis. Het was allemaal leuk geweest. Maar nu zit Imke met een klein probleempje. 

“De ‘op zoek naar leuke dingen’ club” verder lezen

Pratende viltstiften

Charlotte zat op haar kamer. Ze moest haar boekbespreking voor school voorbereiden, maar had er niet heel veel zin in. Inmiddels had ze al zoveel boekbesprekingen gedaan, dat de lol er wel een beetje af was. Het meest lastige onderdeel was de tekening die erbij gemaakt moest worden. De tekening moest over het boek gaan en diende om andere kinderen te interesseren voor het boek. Maar Charlotte vond dat ze ook gewoon het boek zelf kon laten zien. Ze vond tekenen op zich wel leuk, maar niet als het met een opdracht was. Er stonden ook wel plaatjes in het boek, maar er een natekenen was best moeilijk en mocht ook eigenlijk niet. Vaak had ze wel goede ideeën, maar als ze dan ging tekenen kwam het nooit zo mooi op papier als ze in gedachten had. Er waren kinderen in de klas die veel mooier konden tekenen en ook daarom vond ze het lastig om een tekening te maken die ze aan de hele klas moest laten zien. Misschien gingen er wel kinderen om lachen. Geen goed vooruitzicht. 

“Pratende viltstiften” verder lezen

Wintersport

Sofie en Ronald gaan voor het eerst op wintersport. Papa en mama hebben al veel verteld over de bergen en de sneeuw en hoe leuk het zal zijn, maar ze kunnen zich er nog weinig bij voorstellen. Ze zijn nog nooit in een land geweest waar bergen zijn. Sofie is reuze nieuwsgierig, Ronald vindt het best spannend, maar de sneeuw vindt hij wel leuk. 

“Wintersport” verder lezen

Ziek

Naomi lag te slapen op de bank. Haar moeder voelde dat ze heel warm was en hoorde haar zware ademhaling. Moeder maakte zich zorgen. Naomi was al een paar dagen flink ziek. Ze sliep veel, maar de koorts wilde niet echt zakken. Zachtjes aaide ze Naomi over haar warme hoofdje. ‘Word maar snel beter,’ fluisterde ze. Naomi draaide zich om en deed langzaam haar ogen open. ‘Ik ben al beter denk ik mama,’ zei ze zachtjes. Moeder keek haar glimlachend aan. ‘Voel je je beter lieverd?’ vroeg ze hoopvol. Naomi knikte. ‘Ik kan wel eens gaan spelen, in plaats van slapen!’ zei ze stoer en ze sloeg de deken van zich af. Moeder hielp haar haar sloffen aan te doen. Naomi stond op en ging direct weer zitten. Beteuterd keek ze haar moeder aan. ‘Mijn benen lijken wel net zo slap als spaghetti.’ Tranen vulden haar ogen. Moeder sloeg een arm om haar heen. ‘Dat is wel een beetje logisch. Je bent al een paar dagen ziek. Je hebt nauwelijks gegeten en misschien heb je nog wel wat koorts. Je lijfje moet nog sterker worden. Zal ik iets te eten voor je halen?’ Naomi knikte bedroefd. Ze had wel honger. ‘Ik zou wel een beetje fruit lusten,’ zei ze. 

“Ziek” verder lezen

Adham en de draak

Een speciaal verhaaltje voor Adham

Op een dag liep Adham met zijn vriendje Pax door het bos, toen ze een wel heel bijzonder geluid hoorden. Oorverdovend was het eigenlijk. Adham en Pax schrokken er enorm van. Daarbij roken ze ook een sterke brandlucht. Adham en Pax keken elkaar aan. ‘W-w-wat is dat?’ stotterde Pax. ‘Ik heb geen idee, maar het ruikt naar avontuur!’ zei Adham opgewonden. Hij was al snel over de schrik heen en wilde heel graag gaan kijken wat er in het bos zo’n oorverdovend geluid had gemaakt. ‘Kom, we gaan op onderzoek uit!’ zei hij. Pax keek hem verontwaardigd aan en zei: ‘Dacht het niet Adham, dit klinkt echt heel gevaarlijk. Laten we onze vaders gaan halen!’ en hij wilde al omkeren om terug naar huis te lopen. Maar Adham hield hem tegen. ‘Nee joh, we kunnen toch eerst zelf even gaan kijken wat het is? Kom!’ en hij trok Pax mee, dieper het bos in.

“Adham en de draak” verder lezen

Sneeuwballengevecht

De kinderen van groep 7/8 zaten net in de klas toen het ineens begon te sneeuwen. Grote witte vlokken dwarrelden naar beneden. Het duurde even voordat de kinderen het doorhadden, want sneeuw maakt geen geluid. ‘He Sas, het sneeuwt!’ fluisterde Kirsten zo zacht mogelijk. Maar toch konden ook de andere kinderen in haar groepje het horen en iedereen keek direct naar buiten. Een voorzichtige golf van opwinding ging door de klas. De meester begreep niet wat er gebeurde, tot hij zelf ook naar buiten keek en verrukt uitriep: ‘Eindelijk sneeuw!’ Hij liep naar het raam om te kijken of de sneeuw ook bleef liggen op het schoolplein. Meestal dooit het meteen weer weg en wordt het een natte vieze bende, maar deze keer niet. Een heel dun laagje vormde zich op het plein. ‘Dat wordt straks sneeuwpret, jongens!’ riep de meester, blij als een kind. ‘Nu even hard doorwerken, dan kunnen we straks op tijd naar buiten.’ Dat lieten de kinderen zich geen twee keer zeggen. Want het maakt niet uit hoe oud je bent, sneeuw is altijd geweldig. ‘Ik heb geen handschoenen bij me,’ fluisterde Fiona tegen haar buurman Quinten. ‘Dan krijg je lekkere koude handen straks,’ zei Quinten grinnikend. Fiona keek beduusd. ‘Lekker aardig ben jij joh!’ sneerde ze. 

“Sneeuwballengevecht” verder lezen