Naar de tandarts

Siem moet naar de tandarts. Het is maar een gewone controle, maar hij vindt het heel eng. Zijn moeder zegt dat het helemaal niet eng is, dat de tandarts alleen maar even gaat kijken naar zijn tanden. Siem wil niet dat er iemand naar zijn tanden kijkt. Hij begrijpt niet waar dat voor nodig is. Het gaat prima met zijn tanden. Ze zijn heel sterk en hij kan er goed mee kauwen. Mama poetst zijn tanden iedere dag, wel twee keer. Omdat hij dat wel leuk vindt, doet hij zijn mond altijd heel wijd open. Mama is dan trots op hem, omdat hij zo goed zijn tanden laat poetsen. Ook mama zegt dat hij hele mooie tanden heeft, dus waarom moet hij dan naar de tandarts?

Mama heeft al verteld dat de tandarts meer kan zien dan zij. Want de tandarts heeft een spiegeltje en dat is een soort vergrootglas. Daarmee kan ze zien of er misschien een gaatje zit in een kies of tand. Maar Siem weet zeker dat hij geen gaatjes heeft. Hij gaat vaak met zijn tong langs zijn tanden en kiezen en dan voelt hij helemaal geen gat hoor. Ook heeft de tandarts een hele goede lamp, die precies in je mond schijnt, zodat de tandarts ook achter in je mond alles goed kan zien, heeft mama verteld. Het maakt Siem allemaal niets uit. Hij wil gewoon niet naar de tandarts. 

Toen hij nog kleiner was, mocht hij bij mama liggen op de grote stoel. Maar nu is hij daar al te groot voor, want hij is al 5 jaar. Dus moet hij alleen op die rare stoel. Je moet er langs de zijkant opklimmen en dan ga je zitten. Maar als je net lekker zit, dan drukt de tandarts op een knopje en gaat de stoel naar achteren en voor je het weet lig je helemaal plat. Dat vindt Siem niet fijn want dan kan hij mama niet meer zien. Hij ziet dan alleen die gekke lamp en een soort plankje wat de tandarts naar voren trekt als hij ligt. Op dat plankje liggen allemaal vreemde dingen waar een slangetje aan zit. Het enige leuke bij de tandarts zijn de wolkjes. Als je voorbij de lamp kan kijken, dan zie je wolkjes, die de tandarts aan het plafond heeft gehangen. En als je heel goed kijkt dan zie je bij 1 wolkje dat er een engeltje overheen gluurt. Siem kijkt altijd of hij het engeltje kan vinden. Daar wordt hij een beetje rustig van. 

Ze zitten in de wachtkamer en Siem stelt wel honderd vragen aan zijn moeder. Hij is een beetje zenuwachtig en als hij iets spannend vindt, gaat hij heel veel praten of vragen stellen. Zijn moeder probeert alle vragen te beantwoorden, maar Siem vindt dat ze maar weinig weet van de tandarts. Er komt een raar geluid uit de kamer van de tandarts en Siem vraagt zijn moeder wat de tandarts aan het doen is dat zo’n geluid maakt. Mama weet het niet. Raar hoor, want mama weet altijd alles. Het is een raar geluid, een beetje piepend maar ook met een zoem erdoor. Siem vindt het niet fijn klinken. Maar gelukkig hoort hij niemand ‘au’ roepen. 

Dan gaat de deur open en zijn ze aan de beurt. Siem moet ineens heel nodig plassen en schiet de WC in. Mama is niet blij, want de tandarts is altijd druk en nu zijn ze aan de beurt en dan gaat Siem ineens plassen. Maar gelukkig begrijpt de tandarts het wel. Ze vraagt Siem of hij het spannend vindt en Siem knikt. De tranen prikken achter zijn ogen, maar hij wil niet huilen, want huilen is voor kleine kinderen en hij is al groot. De tandarts zegt dat hij rustig in de stoel mag gaan zitten en dat hij zelf mag zeggen wanneer ze op het knopje moet drukken, zodat hij precies weet wanneer de stoel gaat bewegen. Dat vindt Siem wel fijn. Als hij lekker zit, geeft hij een teken aan de tandarts en de stoel gaat langzaam achterover. Siem zoekt naar het engeltje, dat ergens achter de wolken moet zitten. Hij heeft het al snel gevonden. Intussen is de tandarts al in zijn mond aan het kijken met het spiegeltje en een haakje. Dat haakje vindt Siem maar eng, maar hij voelt er niks van. De tandarts telt zijn tanden en kiezen. Ze ziet dat er achterin al grote mensen kiezen doorkomen. Ook merkt ze dat zijn voortand los zit. Dat is leuk om te horen, want nu wordt hij echt een grote jongen, denkt Siem. Met grote mensen kiezen en een losse tand! Dan is de tandarts al weer klaar en laat ze de stoel weer langzaam omhoog komen. Het was helemaal niet eng, denkt Siem. Hij begrijpt niet waar hij zo bang voor was. Hij vond het zelfs wel leuk! En de tandarts kan inderdaad meer zien dan mama, want zij had nog niet gezien dat er nieuwe kiezen doorkomen. Als hij weer naast de stoel staat, mag hij ook nog iets uitzoeken uit de la. Siem kiest een mooie stuiterbal met heel veel kleuren. Hij is helemaal blij en ook reuze trots dat hij niet gehuild heeft. Hij voelt aan zijn voortand en merkt dat die echt een beetje los zit. Dat vindt hij wel heel stoer. Morgen gaat hij het aan de juf vertellen. 

Nicole Martens, februari 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.