Oma

Een speciaal verhaaltje voor Sammie

Sammie heeft een geweldige oma. Ze is ontzettend lief en leuk. Ze zorgt altijd voor lekker eten en leuke spelletjes. Sammie vindt het heerlijk om bij oma te zijn. Het aller leukste vindt hij het om met oma te stoeien. Er zijn niet veel kinderen die stoeien met hun oma. De meeste oma’s zijn daar te oud voor, maar die van Sammie niet! Het enige nadeel is dat Sammie nooit wint met stoeien. Oma is altijd sterker en ze houdt het veel langer vol dan Sammie. Meestal moet Sammie zo hard lachen, oma kietelt hem ook vaak, dat hij niet meer de kracht heeft om te stoeien. Iedere keer neemt hij zich voor dat hij niet meer gaat lachen en dat hij echt tegen kietelen kan, maar oma is hem altijd te slim af. 

Op woensdagmiddag gaat Sammie vaak naar zijn oma. Soms neemt hij een vriendje mee, oma vindt alles goed, maar vaak ook gaat hij alleen. Na een heerlijke boterham doen ze dan vaak spelletjes. Als het mooi weer is gaan ze naar een speeltuintje, of Sammie speelt in de tuin van oma. Als het echt heel warm is, zet oma een zwembad in de tuin, waar Sammie uren ik kan spelen. Hij is dol op water. Maar het is niet zo warm nu. Sterker nog, het is ijskoud, want het is midden in de winter. Een echte Nederlandse winter, met veel wind en regen en weinig sneeuw. Echt weer om binnen te blijven. Oma heeft hem net een mooi verhaal voorgelezen. Sammie houdt van verhalen, maar na een tijdje stil zitten, wil hij toch ook graag even bewegen. ‘Zullen we stoeien?’ vraagt hij aan oma met kleine pretlichtjes in zijn ogen. Hij weet zeker dat hij vandaag gaat winnen. Hij voelt zich super sterk. Oma kijkt hem gespeeld verontwaardigd aan en zegt niks. Sammie weet niet wat hij ervan moet denken, zou oma geen zin hebben? Maar dan ineens begint ze hem te kietelen en is de stoeipartij onverwachts begonnen. ‘Oh, da’s niet eerlijk, nou heb jij een voorsprong!’ roept Sammie nog, maar intussen doet hij zijn best om van oma te winnen. Ze rollebollen over de bank. Sammie probeert oma te kietelen, maar oma hoeft nooit te lachen. Ze pakt zijn beide handen met één hand vast en Sammie kan geen kant meer op. Oma is gewoon veel te sterk. Uit alle macht probeert hij zich los te wurmen, maar met haar vrije hand kietelt oma hem in zijn zij. Daar kan Sammie echt niet tegen. Van het lachen glijdt hij van de bank op de grond en dan kan hij helemaal geen kant meer op. ‘Stop, stop!’ roept hij lachend. Sammie heeft het bloedheet, oma kijkt hem rustig aan. ‘Hoezo stop? Je wilde toch stoeien?’ zegt ze lachend. Zo gaat het nou altijd, denkt Sammie. Het moet echt anders, maar vandaag gaat het niet meer lukken.

Eenmaal thuis vraagt hij aan zijn moeder: ‘mam, stoeide jij vroeger ook met oma?’ Zijn moeder kijkt hem verbaasd aan. ‘Ik denk het wel, maar ik kan het me niet meer zo goed herinneren. Hoezo?’ ‘Ik kan maar niet van haar winnen. Ze kietelt me en dan moet ik lachen en ze kan gewoon met één hand allebei mijn handen vasthouden. Oma is veel te sterk!’ pruilt Sammie. Mama moet lachen. ‘Ja, oma is reuze sterk. Maar weet je waar ze niet tegen kan?’ Sammie kijkt zijn moeder vragend aan. ‘Je moet haar knieën vastpakken. Dat kietelt en dat is het enige waar ze niet tegen kan!’ ‘Oh echt? Dank je mam, dat ga ik volgende keer proberen. Niet tegen haar zeggen he?’ ‘Nee, natuurlijk niet. Laat je me wel weten of het gelukt is?’ Sammie knikt. Hij kan niet wachten tot hij weer naar oma mag. Nu heeft hij iets gevonden, waardoor hij zeker een keer kan winnen. 

Enkele dagen later is Sammie weer bij oma. Het liefst zou hij meteen gaan stoeien, maar dat zou misschien opvallen. Dus doet hij alsof er niks aan de hand is en eten ze eerst samen een boterham. Als oma voorstelt om een spelletje te gaan doen, zegt Sammie voorzichtig: ‘zullen we nog een keertje stoeien oma? Dat vind ik zo leuk.’ Oma vindt het goed en Sammie zet meteen de aanval in. Hij moet er wel voor zorgen dat oma zijn handen niet te pakken krijgt, want dan is het zo weer afgelopen. Oma begint weer direct met kietelen, maar Sammie is zo vastbesloten om oma te verslaan, dat hij niet veel last heeft van het gekietel. Eindelijk weet hij met zijn rechterhand de knie van oma te bereiken. Zodra hij zijn hand op haar knie legt, gaat oma ineens heel raar doen. ‘Oh nee, niet mijn knieën!’ roept ze lachend. Het is heel duidelijk dat het werkt. Oma kan niks meer, ze probeert Sammie’s handen weg te halen, maar dat lukt niet goed omdat ze zelf zo vreselijk moet lachen. Het lukt Sammie om ook met zijn linkerhand oma’s andere knie te kietelen en uiteindelijk geeft oma zich over. ‘Stop! Ik kan niet meer!’ roept ze schaterend van het lachen. Tranen lopen over haar wangen. ‘Huil je?’ vraagt Sammie bezorgd. Hij schrikt van de tranen. ‘Hahaha nee jongen, dat zijn tranen van het lachen!’ Sammie is opgelucht. ‘Zo, nou heb ik eindelijk eens gewonnen!’ zegt hij trots. ‘Dat heb je zeker jongen! Hoe wist je het van mijn knieën?’ vraagt oma. ‘Van mama,’ zegt Sammie met een ondeugend gezicht. ‘Oh, oh die moeder van je, die krijg ik nog wel!’ zegt oma met een glimlach. ‘Kom, we gaan wat drinken, oma heeft er dorst van gekregen.’ Samen lopen ze naar de keuken voor een groot glas limonade. Sammie is heel blij dat hij oma eindelijk heeft verslagen, dat moet gevierd worden!

Nicole Martens, januari 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.