Top Talent

Een speciaal verhaaltje voor Marie-Noor

Toen Marie-Noor nog klein was, een jaar of 4, mocht ze van haar ouders op gymnastiek. Marie-Noor vond dat erg leuk. Ze was nergens bang voor en keek iedere week uit naar het uurtje gymnastiek in de gymzaal van de plaatselijke basisschool. Al snel bleek dat Marie-Noor wel talent had voor gymnastiek. De oefeningen die ze deden gingen haar gemakkelijk af. Ook bleek Marie-Noor heel lenig te zijn, waardoor alles heel soepel ging. Na twee jaar gymnastiek in de plaatselijke gymzaal, was de uitdaging voor Marie-Noor een beetje weg. Ze vond het nog steeds leuk, maar ze leerde er weinig nieuwe dingen meer, terwijl ze wel graag meer wilde leren. Een poosje deed ze mee met kinderen die toen al 8 waren, terwijl zij zelf nog maar 6 jaar was, maar ook daar was ze op een gegeven moment klaar.

Ze wilde zo graag een mooie arabier op de balk leren en een geweldige afsprong oefenen. De brug met ongelijke liggers vond ze ook geweldig, maar daar werkten ze weinig mee. De gymnastiek lerares van Marie-Noor zag wel dat ze talent had, maar kon haar niet zo goed verder helpen, omdat de andere kinderen het niet zo goed konden als zij. Ze adviseerde de ouders van Marie-Noor dan ook om naar een grotere turnvereniging te gaan in de grote stad. Marie-Noor wilde dat zo graag, dat haar ouders de stap namen en met haar gingen kijken bij de turnvereniging. Marie-Noor voelde zich meteen helemaal op haar plek. Haar moeder vond het wel wat gevaarlijk, wat ze de turnsters daar allemaal zag doen. Ze zag haar kleine meisje nog niet zulke moeilijke oefeningen doen, of eigenlijk vond ze het heel eng als Marie-Noor ook zo zou gaan turnen. Maar Marie-Noor had geen angst. Haar ogen twinkelden en ze wilde heel graag mee turnen. 

Omdat het niveau op de turnvereniging vele malen hoger lag dan dat van de plaatselijke gymnastiekvereniging, moest Marie-Noor eerst laten zien wat ze allemaal al kon, voordat ze lid mocht worden van de turnvereniging. Dat vond Marie-Noor toch wel erg spannend. Ze was pas 7 jaar en één van de kleinsten die er rondliep. Toch wist ze haar zenuwen onder controle te krijgen en deed ze de oefening op de balk, waar ze al zo lang op geoefend had. Zelf had ze er een afsprong bij bedacht, die ze nog weinig had kunnen oefenen, maar die wonderbaarlijk goed ging. De trainers van de turnvereniging waren onder de indruk. Haar sprong was ook keurig netjes uitgevoerd en de landing was precies zoals die zou moeten zijn. Bij de brug met ongelijke liggers gaf ze aan dat ze er weinig mee geoefend had, dus dat ze daar niet zo goed in was. ‘Laat maar zien wat je kan,’ zei de trainer. Marie-Noor deed weer haar best. Ze was echt onzeker op dit onderdeel, maar de trainer leek het prima te vinden. Tot slot mocht ze op de vloer nog wat laten zien. Dit was ook een favoriet onderdeel van Marie-Noor. Omdat er nog meer kinderen aan het trainen waren, had ze geen muziek erbij, maar ook zonder muziek kon ze een prachtige oefening laten zien.  Marie-Noor was tevreden over zichzelf. Ze genoot van het turnen in die hele grote zaal, waar veel meer mogelijkheden waren dan in haar oude gymzaaltje. Ze zou zo graag elke week hier trainen en een echte topturnster worden. Dat was haar grote droom. Voldaan liep ze terug naar haar moeder, die vol trots aan de kant van de zaal had gekeken naar wat haar dochter allemaal liet zien. Ze was wel eens bij de gymnastieklessen geweest en zag Marie-Noor regelmatig in de tuin het een en ander oefenen, maar ze had er geen idee van dat haar kleine meisje zo goed kon turnen. 

Terwijl Marie-Noor nog aan het nagenieten was van de oefeningen die ze gedaan had, kwamen de twee trainers naar hen toegelopen. ‘Nou, Marie-Noor, je hebt heel veel mooie dingen laten zien! We zijn erg onder de indruk van wat je allemaal al kan. We hopen dan ook echt dat je bij ons wilt komen turnen.’ Zei de langste meneer. Marie-Noor wist niet wat ze hoorde! Ze had gehoopt dat ze mocht komen turnen, maar niet verwacht dat zij ook haar heel graag zouden willen hebben! ‘Jippie! O, dat lijkt me geweldig! Mam, het mag toch wel?’ met smekende ogen keek ze haar moeder aan. ‘Ja, natuurlijk schat, natuurlijk!’ Marie-Noor was door het dolle heen. Ze vroeg of ze nog even mocht oefenen op de balk. Dat mocht en terwijl zij haar oefeningen deed op de balk, spraken de trainers met haar moeder. 

In de auto terug naar huis zei haar moeder dat ze had afgesproken dat Marie-Noor twee keer per week, twee uur zou gaan trainen bij de turnvereniging. Marie-Noor wist niet wat ze hoorde. Niet meer één uurtje in de week, maar twee keer en dan twee uur lang. Ze was heel gelukkig. 

Marie-Noor had er heel veel plezier in, wilde steeds maar beter worden en nieuwe dingen leren. Ze deed mee aan wedstrijden en won verschillende prijzen. Ze wilde echt naar de top. 

Toen ze 8 werd ging ze zelfs drie keer in de week trainen en de trainers hadden gezegd, dat als ze echt de top zou willen halen, dat ze dan als ze weer wat ouder was wel elke dag zou moeten trainen. Dat vond Marie-Noor helemaal niet erg, want turnen was het leukste dat er was en zij was er toevallig heel goed in!

Nicole Martens, januari 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.