5 December

Een speciaal verhaaltje voor Lizzy

Het was 5 december, de dag dat er ieder jaar cadeautjes voor Lizzy werden gebracht door Sinterklaas. Lizzy was al een poosje hartstikke zenuwachtig voor deze dag, omdat ze zo benieuwd was wat ze dit jaar zou krijgen. Pakjesavond was volgens Lizzy de beste dag van het jaar.  Ze had ook al een paar keer haar schoen gezet. Één keer zat er helemaal niks in. Zelfs haar mooie tekening was niet opgehaald door de Sint. Lizzy was toen wel een beetje verdrietig geweest, maar haar moeder had uitgelegd dat Sinterklaas niet iedere avond bij alle kinderen de schoenen kan vullen. ‘Als hij dat moet doen, dan is hij tegen de tijd dat het pakjesavond is doodmoe,’ had mama gezegd. Dat begreep Lizzy wel. Ze had tenslotte al hele mooie verlichting voor in de wielen van haar fiets gekregen en ook al een boek van Superjuffie en een chocolade letter!

Lizzy liep onrustig heen en weer in de huiskamer. Ze was echt heel erg zenuwachtig. Wanneer werd er nou op de deur gebonsd? ‘Doet de bel het eigenlijk wel mam?’ vroeg ze. ‘Ja, natuurlijk doet die het, maar ik denk dat je gewoon nog even geduld moet hebben. Weet je wat, zet maar even de televisie aan. Het Sinterklaasjournaal begint over een paar minuutjes, dan heb je even wat afleiding.’ Lizzy vond het een goed idee, hoewel ze eigenlijk gewoon wilde dat de voordeurbel ging, of dat er gebonsd werd. Maar het wachten vond ze ook niet fijn, dus dan maar even televisie kijken. Het Sinterklaasjournaal begon en even was Lizzy afgeleid van de voordeur. Ze zat geboeid naar de televisie te kijken, toen ze ineens schrok van hard gebons op de ramen en de voordeur. ‘Oh, daar zijn de cadeautjes!!!’ riep ze terwijl ze naar de voordeur rende. Vorig jaar stond er na het bonzen een grote zak met cadeautjes voor de deur, en zag ze helemaal niemand. De Pieten waren toen heel snel weer verdwenen. Ze rukte de voordeur open en keek recht in het gezicht van Zwarte Piet! Dat had ze niet verwacht. Ze slaakte een kreetje van schrik, maar zag toen dat de Zwarte Piet haar heel vriendelijk aankeek en ook een grote, volle zak op zijn rug droeg. Hij had een prachtig zwart met groen pak aan en zwarte handschoenen. ‘Hallo Lizzy! Je zat vast al op me te wachten,’ zei hij. Lizzy knikte, nog steeds verbijsterd. ‘Mag ik binnenkomen?’ Lizzy knikte weer, ze kon geen woord uitbrengen. De grote Zwarte Piet stapte naar binnen. Lizzy deed de deur dicht en liep achter Zwarte Piet aan naar de huiskamer. Lizzy’s ouders keken verbaasd. ‘Wie heb je nu meegebracht?’ vroeg haar moeder. ‘Zwarte Piet, dat zie je toch?’ antwoordde Lizzy, die zich ineens heel stoer voelde omdat ze zomaar zelf Zwarte Piet had binnen gelaten. 

Ze gingen allemaal zitten. Zwarte Piet zette de grote zak neer. Lizzy keek ernaar. Zouden al die cadeautjes in de zak voor haar zijn? Of zou Zwarte Piet naar nog meer kinderen gaan? Ze hoefde gelukkig niet lang op het antwoord op die vraag te wachten want Piet zei: ‘Ik heb een hele grote zak met cadeautjes voor je meegebracht. Sinterklaas hoorde dat je zo’n braaf meisje bent geweest en dus wel wat extra’s verdient.’ Lizzy glunderde. Piet ging verder: ‘Sinterklaas is erg druk deze dag, dus heeft hij mij gestuurd om de pakjes naar jou te brengen. Ik heb ook de pagina uit het Grote Boek van Sint meegekregen, waar alles over jou op staat.’ Zwarte Piet haalde een beetje verfrommeld papier uit zijn zak. Hij streek het glad en las toen voor: ‘Lizzy is een heel dapper meisje. Ze is pas 5 jaar, maar heeft haar zwemdiploma A al gehaald en is bezig met B.’ Zwarte Piet keek Lizzy aan. Lizzy knikte, het klopte. ‘Dat is heel knap van jou! Ik kan heel goed klimmen, maar ik heb geen zwemdiploma. Ik heb namelijk watervrees,’ zei Piet. Lizzy moest lachen. Een Piet die wel op een dak durft te klimmen, maar niet durft te zwemmen. Dat vond ze wel raar. Zwarte Piet las verder: ‘Lizzy houdt erg van knutselen en fietsen vindt ze ook heel leuk.’ Weer keek Zwarte Piet haar verbaasd aan. ‘Kan jij ook al fietsen? Zonder van die zijwieltjes?’ Lizzy zei: ‘Ja natuurlijk, dat kan ik al heel lang en ik kan echt al heel hard fietsen ook.’ ‘Ik kan het bijna niet geloven,’ zei Piet, ‘maar als Sinterklaas het in zijn boek heeft staan, dan zal het wel kloppen. Nou goed, je bent dus een beste brave meid. Misschien moet je dan maar eens een cadeautje uitpakken.’ Lizzy liep naar Zwarte Piet toe, die haar een cadeautje aanreikte. Eerst probeerde ze heel netjes het pakje open te maken, maar het plakband zat er zo goed op geplakt dat ze het bijna niet los kreeg. ‘Gewoon scheuren hoor!’ zei Zwarte Piet. Lizzy keek naar haar moeder, maar vond toen dat wat Zwarte Piet zei de beste manier zou zijn om het pakje open te krijgen. Ze scheurde het papier eraf. In het cadeautje zaten allemaal spulletjes om mee te knutselen. Veel glitters en glimmende bloemetjes. Een tube lijm en mooi gekleurd papier. Lizzy was er heel erg blij mee. Zoveel knutselspulletjes bij elkaar, daar kon ze hele mooie dingen mee maken! In het volgende pakje, dat best klein was, zat een nieuw zwempak. Een prachtig mooi roze zwempak met vlindertjes erop. Lizzy glunderde, dat zou haar mooi staan! Toen zei Zwarte Piet: ‘zullen we nog even een liedje zingen voor Sinterklaas? Daarna moet ik weer weg, want ik moet nog meer kinderen gaan verrassen.’ Lizzy zong uit volle borst mee ‘Dank u Sinterklaasje!’ 

Toen vertrok Zwarte Piet, nadat hij nog een hele volle hand pepernoten door de kamer had gestrooid. Lizzy zwaaide hem uit en ging toen de rest van de cadeautjes uitpakken. Het was een geweldige pakjesavond met hele leuke cadeautjes en vooral de komst van Zwarte Piet vond ze super leuk. 

Nicole Martens, december 2019 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.