Sinterklaas maakt zich zorgen

Op de ochtend van 2 december werd Sinterklaas wakker na een korte nacht. Hij had de avond ervoor, tot diep in de nacht, alle verlanglijstjes van de kinderen in Nederland doorgenomen. Nu maakte hij zich enorme zorgen. Zorgen over wat er op al die lijstjes stond. Piekerend en peinzend stapte hij uit zijn bed. ‘Ik moet de Hoofdpiet spreken. Hij heeft vast een oplossing,’ mompelde hij in zichzelf toen hij zijn kamerjas aantrok. Hij liep zijn kamer uit, op zoek naar de Hoofdpiet. Hij vond hem in de keuken, waar hij nog half slapend een ontbijtje at. ‘Hoofdpiet, goedemorgen, ik moet je spreken. Kom je naar mijn werkkamer?’ vroeg Sinterklaas vriendelijk. Hoofdpiet was direct wakker. Sinterklaas die hem zo vroeg in de ochtend al wilde spreken, dat kwam nooit voor. Hoofdpiet was direct ongerust. Zou hij iets verkeerd hebben gedaan? Sinterklaas klonk niet echt boos. Nee, niet boos, wel zorgelijk, vond Hoofdpiet. 

“Sinterklaas maakt zich zorgen” verder lezen

Hij komt, hij komt….

Rover staat met zijn kleine zusje Simone en papa en mama in de haven. Het is er ontzettend druk. Er zijn heel veel kinderen en ook heel veel papa’s en mama’s. Er klinkt muziek en overal hangen versieringen. Sinterklaas komt vandaag in hun stad! Rover vindt het altijd reuze spannend als de Sint weer komt. Deze keer hebben ze een geweldig plekje gevonden, vlak langs het water. Ze kunnen goed zien of de boot er al aankomt. Omdat Simone nog zo klein is, mag ze bij papa op de schouders zitten. Mama heeft beloofd dat ze Rover op zal tillen als hij het niet goed ziet. Iets verderop staan de muzikanten die het ene Sinterklaasliedje na het andere spelen. Rover vindt het leuk, hij kent heel veel Sinterklaasliedjes en zingt uit volle borst mee. 

“Hij komt, hij komt….” verder lezen

5 December

Een speciaal verhaaltje voor Lizzy

Het was 5 december, de dag dat er ieder jaar cadeautjes voor Lizzy werden gebracht door Sinterklaas. Lizzy was al een poosje hartstikke zenuwachtig voor deze dag, omdat ze zo benieuwd was wat ze dit jaar zou krijgen. Pakjesavond was volgens Lizzy de beste dag van het jaar.  Ze had ook al een paar keer haar schoen gezet. Één keer zat er helemaal niks in. Zelfs haar mooie tekening was niet opgehaald door de Sint. Lizzy was toen wel een beetje verdrietig geweest, maar haar moeder had uitgelegd dat Sinterklaas niet iedere avond bij alle kinderen de schoenen kan vullen. ‘Als hij dat moet doen, dan is hij tegen de tijd dat het pakjesavond is doodmoe,’ had mama gezegd. Dat begreep Lizzy wel. Ze had tenslotte al hele mooie verlichting voor in de wielen van haar fiets gekregen en ook al een boek van Superjuffie en een chocolade letter!

“5 December” verder lezen

Opa vertelt

‘Opa, vertel nog eens een leuk verhaal van vroeger.’ Zegt Eric tegen zijn opa. Hij vindt het heerlijk als opa over die ‘goede oude tijd’ vertelt, toen ze ook in de winter nog in een korte broek liepen, er nauwelijks verkeer op straat was en er zelfs nog een melkboer was die met paard en wagen door de straten kwam. Soms ziet Eric wel eens foto’s in zijn geschiedenisboek van een dergelijk tafereel en dan moet hij meteen aan zijn opa denken. ‘Wat zal ik deze keer eens vertellen, Eric? Had ik je al eens verteld over het stelen van appeltjes?’ ‘Nee opa, dat verhaal heb ik nog nooit gehoord!’ zegt Eric enthousiast. Dat klinkt wel stoer, zijn opa die appels ging jatten! Dat zou hij nu weer niet durven!

“Opa vertelt” verder lezen

Een kattenverrassing

Een speciaal verhaaltje voor Annico

De schooldag was bijna afgelopen en Annico kon niet wachten om naar huis te gaan. Sinds een paar dagen had ze een poes. Ze had hem Zoë genoemd. Annico had een hele tijd gezeurd om een poes, ze was dol op poezen en katers en wilde er heel graag een zelf hebben. Het liefst had ze een kitten gehad, maar haar ouders vonden dat het beter was om een poes uit het asiel op te halen. Daar zaten genoeg poezen en katers en Annico’s moeder vond het een fijn idee als ze een van hen een goed thuis zouden kunnen geven.

“Een kattenverrassing” verder lezen

Een zusje

Een speciaal verhaaltje voor Gracie

Gracie krijgt een zusje. Wanneer precies, dat weet ze niet, maar papa en mama hebben haar verteld dat ze een zusje krijgt. Het zusje zit nu nog in mama’s buik. Daar heeft Gracie ooit ook in gezeten. Gracie vindt dat maar een raar idee. Hoe zou zij nou in mama’s buik hebben gepast en hoe is ze daar dan in gekomen? Mama heeft verteld dat haar zusje in haar buik nog heel klein is en steeds groter groeit. Als het groot genoeg is komt ze er vanzelf uit. ‘Komt het dan als ik op school ben?’ vraagt Gracie op een dag. ‘Dat zou best eens kunnen,’ antwoordt mama. ‘Dat zou ik niet leuk vinden hoor, ik wil er ook bij zijn als mijn zusje geboord wordt.’ Zegt Gracie. Mama moet lachen. ‘Als ze geboren wordt, bedoel je.’ Gracie knikt. ‘We moeten het gewoon afwachten, de baby geeft het vanzelf aan als ze eruit wil,’ zegt mama. 

“Een zusje” verder lezen

Farre

Een speciaal verhaaltje voor Eleonoor

Eleonoor liep met Farre, haar ruwharige teckel, in het bos. Farre vond het heerlijk om lekker los door het bos te rennen. Hij rende heel diep het bos in, de bladeren stoven achter hem op. ‘Farre, Farre!’ riep Eleonoor. Ze wist wel dat Farre terug zou komen, maar ze riep hem altijd als ze hem bijna niet meer zag. Farre hoorde Eleonoor wel, maar hij rook iets, en moest weten wat het was. Hij rende en rende al snuivend over de grond. Hij vond het een leuk spelletje en had veel plezier. Eleonoor vond het minder leuk toen Farre alsmaar niet terug kwam. Ze rende ook het bos in, achter Farre aan. Hoewel ze hem helemaal niet meer zag kon ze nog een beetje zien waar hij gerend had, omdat de bladeren opzij waren gegaan door het harde rennen.  ‘Farre, Farre, waar zit je toch!’ riep ze rennend door het bos. 

“Farre” verder lezen

Millie en Tinus

Tinus en Millie staan met een heleboel andere ganzen bij een water in Siberië. ‘Ik denk dat het tijd is om te gaan,’ zegt Tinus. Millie knikt. Zij had ook al gemerkt dat er minder te eten is en dat het kouder wordt. ‘De winter komt nu snel, we moeten naar het zuiden reizen,’ zegt ze. Ieder jaar, als de herfst begint, vliegen alle ganzen uit Siberië helemaal naar Nederland. In Nederland blijft het gras lang groen en bevriest het water nooit overal. Een prima plaats om te overwinteren. Tinus roept tegen de anderen: ‘We gaan vertrekken. Is iedereen er klaar voor?’ Er klinkt een luid gakken. De ganzen zijn klaar voor de lange reis naar Nederland. De reis is zo’n 3000 kilometer. Daar doen ze ongeveer 5 dagen over. Soms stoppen ze halverwege, om even uit te rusten en wat te eten. Vaak vliegen ze het hele stuk in 1 keer door. 

“Millie en Tinus” verder lezen

Herfst

De blaadjes aan de bomen kleuren oranje, rood en bruin. Het is herfst. Sara staat voor het raam en kijkt naar de mooie kleuren in de straat. Sara vindt de kleuren prachtig, maar dat het ineens zo koud is buiten en het vaak regent, vindt ze niet zo leuk. Vandaag regent het gelukkig niet. De zon schijnt, het lijkt nog een beetje zomer. 

“Herfst” verder lezen