Sinterklaas maakt zich zorgen

Op de ochtend van 2 december werd Sinterklaas wakker na een korte nacht. Hij had de avond ervoor, tot diep in de nacht, alle verlanglijstjes van de kinderen in Nederland doorgenomen. Nu maakte hij zich enorme zorgen. Zorgen over wat er op al die lijstjes stond. Piekerend en peinzend stapte hij uit zijn bed. ‘Ik moet de Hoofdpiet spreken. Hij heeft vast een oplossing,’ mompelde hij in zichzelf toen hij zijn kamerjas aantrok. Hij liep zijn kamer uit, op zoek naar de Hoofdpiet. Hij vond hem in de keuken, waar hij nog half slapend een ontbijtje at. ‘Hoofdpiet, goedemorgen, ik moet je spreken. Kom je naar mijn werkkamer?’ vroeg Sinterklaas vriendelijk. Hoofdpiet was direct wakker. Sinterklaas die hem zo vroeg in de ochtend al wilde spreken, dat kwam nooit voor. Hoofdpiet was direct ongerust. Zou hij iets verkeerd hebben gedaan? Sinterklaas klonk niet echt boos. Nee, niet boos, wel zorgelijk, vond Hoofdpiet. 

“Sinterklaas maakt zich zorgen” verder lezen

Hij komt, hij komt….

Rover staat met zijn kleine zusje Simone en papa en mama in de haven. Het is er ontzettend druk. Er zijn heel veel kinderen en ook heel veel papa’s en mama’s. Er klinkt muziek en overal hangen versieringen. Sinterklaas komt vandaag in hun stad! Rover vindt het altijd reuze spannend als de Sint weer komt. Deze keer hebben ze een geweldig plekje gevonden, vlak langs het water. Ze kunnen goed zien of de boot er al aankomt. Omdat Simone nog zo klein is, mag ze bij papa op de schouders zitten. Mama heeft beloofd dat ze Rover op zal tillen als hij het niet goed ziet. Iets verderop staan de muzikanten die het ene Sinterklaasliedje na het andere spelen. Rover vindt het leuk, hij kent heel veel Sinterklaasliedjes en zingt uit volle borst mee. 

“Hij komt, hij komt….” verder lezen

5 December

Een speciaal verhaaltje voor Lizzy

Het was 5 december, de dag dat er ieder jaar cadeautjes voor Lizzy werden gebracht door Sinterklaas. Lizzy was al een poosje hartstikke zenuwachtig voor deze dag, omdat ze zo benieuwd was wat ze dit jaar zou krijgen. Pakjesavond was volgens Lizzy de beste dag van het jaar.  Ze had ook al een paar keer haar schoen gezet. Één keer zat er helemaal niks in. Zelfs haar mooie tekening was niet opgehaald door de Sint. Lizzy was toen wel een beetje verdrietig geweest, maar haar moeder had uitgelegd dat Sinterklaas niet iedere avond bij alle kinderen de schoenen kan vullen. ‘Als hij dat moet doen, dan is hij tegen de tijd dat het pakjesavond is doodmoe,’ had mama gezegd. Dat begreep Lizzy wel. Ze had tenslotte al hele mooie verlichting voor in de wielen van haar fiets gekregen en ook al een boek van Superjuffie en een chocolade letter!

“5 December” verder lezen

Een zusje

Een speciaal verhaaltje voor Gracie

Gracie krijgt een zusje. Wanneer precies, dat weet ze niet, maar papa en mama hebben haar verteld dat ze een zusje krijgt. Het zusje zit nu nog in mama’s buik. Daar heeft Gracie ooit ook in gezeten. Gracie vindt dat maar een raar idee. Hoe zou zij nou in mama’s buik hebben gepast en hoe is ze daar dan in gekomen? Mama heeft verteld dat haar zusje in haar buik nog heel klein is en steeds groter groeit. Als het groot genoeg is komt ze er vanzelf uit. ‘Komt het dan als ik op school ben?’ vraagt Gracie op een dag. ‘Dat zou best eens kunnen,’ antwoordt mama. ‘Dat zou ik niet leuk vinden hoor, ik wil er ook bij zijn als mijn zusje geboord wordt.’ Zegt Gracie. Mama moet lachen. ‘Als ze geboren wordt, bedoel je.’ Gracie knikt. ‘We moeten het gewoon afwachten, de baby geeft het vanzelf aan als ze eruit wil,’ zegt mama. 

“Een zusje” verder lezen

Millie en Tinus

Tinus en Millie staan met een heleboel andere ganzen bij een water in Siberië. ‘Ik denk dat het tijd is om te gaan,’ zegt Tinus. Millie knikt. Zij had ook al gemerkt dat er minder te eten is en dat het kouder wordt. ‘De winter komt nu snel, we moeten naar het zuiden reizen,’ zegt ze. Ieder jaar, als de herfst begint, vliegen alle ganzen uit Siberië helemaal naar Nederland. In Nederland blijft het gras lang groen en bevriest het water nooit overal. Een prima plaats om te overwinteren. Tinus roept tegen de anderen: ‘We gaan vertrekken. Is iedereen er klaar voor?’ Er klinkt een luid gakken. De ganzen zijn klaar voor de lange reis naar Nederland. De reis is zo’n 3000 kilometer. Daar doen ze ongeveer 5 dagen over. Soms stoppen ze halverwege, om even uit te rusten en wat te eten. Vaak vliegen ze het hele stuk in 1 keer door. 

“Millie en Tinus” verder lezen

Herfst

De blaadjes aan de bomen kleuren oranje, rood en bruin. Het is herfst. Sara staat voor het raam en kijkt naar de mooie kleuren in de straat. Sara vindt de kleuren prachtig, maar dat het ineens zo koud is buiten en het vaak regent, vindt ze niet zo leuk. Vandaag regent het gelukkig niet. De zon schijnt, het lijkt nog een beetje zomer. 

“Herfst” verder lezen

Het Monsterbos

Een speciaal verhaaltje voor Braydon

Met grote snelheid reed Braydon over de weg. Het leek mee of hij gleed! Op zijn hoofd voelde hij de helm stevig zitten. Aan zijn handen had hij mooie zwarte handschoenen. Even keek hij naar de glimmende rode tank tussen zijn benen, om daarna direct weer op de weg te kijken. Wat was dit genieten! Zijn brandweerrode motor voerde hem langs weilanden en beekjes. Vogels vlogen verschrikt op als hij op zijn snelle racer voorbij zoefde. Hij reed en reed maar door, aan de weg leek geen einde te komen. Braydon had een heel fijn gevoel en het leek alsof hij alleen op de wereld was. Hij alleen met zijn motor. Hij zag geen auto op de weg, ook geen andere motoren of fietsers. Het leek echt of hij helemaal alleen was. Dat was toch ook wel een beetje raar. Maar hij dacht er niet lang over na, draaide het gas nog iets verder open en zoefde nog harder over de eindeloze weg met de flauwe bochten die hij heel soepel nam. 

“Het Monsterbos” verder lezen

Jennifer en Tommie

In een gezellig huis woonden Jennifer en Tommie. Jennifer was een lieve rode poes. Ze had witte pootjes en ook het puntje van haar staart was wit, verder was ze vooral rood. Tommie was een grote zwarte hond, een labrador. Jennifer en Tommie konden het heel goed vinden samen. Het waren dikke vriendjes. Ze speelden vaak samen met een balletje of lagen urenlang voor de haard tegen elkaar aan te slapen. Vaak gingen ze ook tegelijk eten en dat zag er heel leuk uit. Die kleine poes naast die grote hond, ieder uit zijn eigen bakje. Jennifer vond het ook leuk om in de tuin te spelen en soms ging Tommie met haar mee. Verder dan de tuin kwam Jennifer niet vaak, want dan miste ze Tommie. 

“Jennifer en Tommie” verder lezen