Dierenliefde

Een speciaal verhaaltje voor Jabrail

De kleine Jabrail was dol op dieren, liever nog dan met vriendjes of met zijn zus spelen, speelde hij met dieren. De hond van de buren, de poes van de overburen of de papegaai bij een vriendje thuis, hij vond ze allemaal even geweldig. Jabrail was voor geen enkel dier bang. Ook niet voor spinnen, mieren of kevertjes. Een bezoekje aan de dierenwinkel was voor Jabrail een groot feest. Hij vond het heerlijk om uren naar de hamsters en konijntjes te kijken, als die er waren. Maar hij kon ook heel lang naar alle vissen in de verschillende aquariums kijken. Hij hield van de prachtige kleuren die de vissen hadden en hoe ze pijlsnel door het water schoten. Soms waren ze gewoon niet bij te houden met je ogen. 

“Dierenliefde” verder lezen

Het grote geheim

Een speciaal verhaaltje voor Alina

Alina was geboren bij een hele lieve papa en mama, in een doodgewoon, maar ontzettend gezellig huis, ergens midden in een grote stad. Als baby was Alina al heel bijzonder. Ze was uitzonderlijk mooi en huilde weinig. Nou zorgden haar vader en moeder ook heel goed voor haar en kwam ze niks te kort. Dus er was ook niet echt een reden om te huilen, maar toch, normale baby’s huilen, Alina niet, of bijna niet. Ze lag altijd met een glimlach in de box of in haar bedje. 

“Het grote geheim” verder lezen

Koning Papa

Koning Papa heette vroeger Koning Eric. Hij was altijd hard aan het werk en zorgde goed voor zijn onderdanen en zijn koninkrijk. Maar toen zo’n zes jaar geleden zijn dochtertje Stephany werd geboren, mocht hij zich eindelijk Koning Papa noemen. Vanaf dat moment besteedde hij meer tijd aan zijn dochtertje, dan aan zijn koninkrijk. Soms waren de onderdanen van Koning Papa ontevreden en kwamen ze klagen bij het kasteel. Ze wilden meer aandacht en dat de Koning beter voor hen zou zorgen. Koning Papa gaf dan een groot feest op het kasteel en dan was iedereen weer tevreden. 

“Koning Papa” verder lezen

Adham en de draak

Op een dag liep Adham met zijn vriendje Pax door het bos, toen ze een wel heel bijzonder geluid hoorden. Oorverdovend was het eigenlijk. Adham en Pax schrokken er enorm van. Daarbij roken ze ook een sterke brandlucht. Adham en Pax keken elkaar aan. ‘W-w-wat is dat?’ stotterde Pax. ‘Ik heb geen idee, maar het ruikt naar avontuur!’ zei Adham opgewonden. Hij was al snel over de schrik heen en wilde heel graag gaan kijken wat er in het bos zo’n oorverdovend geluid had gemaakt. ‘Kom, we gaan op onderzoek uit!’ zei hij. Pax keek hem verontwaardigd aan en zei: ‘Dacht het niet Adham, dit klinkt echt heel gevaarlijk. Laten we onze vaders gaan halen!’ en hij wilde al omkeren om terug naar huis te lopen. Maar Adham hield hem tegen. ‘Nee joh, we kunnen toch eerst zelf even gaan kijken wat het is? Kom!’ en hij trok Pax mee, dieper het bos in.

“Adham en de draak” verder lezen

Een zusje

Een speciaal verhaaltje voor Gracie

Gracie krijgt een zusje. Wanneer precies, dat weet ze niet, maar papa en mama hebben haar verteld dat ze een zusje krijgt. Het zusje zit nu nog in mama’s buik. Daar heeft Gracie ooit ook in gezeten. Gracie vindt dat maar een raar idee. Hoe zou zij nou in mama’s buik hebben gepast en hoe is ze daar dan in gekomen? Mama heeft verteld dat haar zusje in haar buik nog heel klein is en steeds groter groeit. Als het groot genoeg is komt ze er vanzelf uit. ‘Komt het dan als ik op school ben?’ vraagt Gracie op een dag. ‘Dat zou best eens kunnen,’ antwoordt mama. ‘Dat zou ik niet leuk vinden hoor, ik wil er ook bij zijn als mijn zusje geboord wordt.’ Zegt Gracie. Mama moet lachen. ‘Als ze geboren wordt, bedoel je.’ Gracie knikt. ‘We moeten het gewoon afwachten, de baby geeft het vanzelf aan als ze eruit wil,’ zegt mama. 

“Een zusje” verder lezen

Het Monsterbos

Een speciaal verhaaltje voor Braydon

Met grote snelheid reed Braydon over de weg. Het leek mee of hij gleed! Op zijn hoofd voelde hij de helm stevig zitten. Aan zijn handen had hij mooie zwarte handschoenen. Even keek hij naar de glimmende rode tank tussen zijn benen, om daarna direct weer op de weg te kijken. Wat was dit genieten! Zijn brandweerrode motor voerde hem langs weilanden en beekjes. Vogels vlogen verschrikt op als hij op zijn snelle racer voorbij zoefde. Hij reed en reed maar door, aan de weg leek geen einde te komen. Braydon had een heel fijn gevoel en het leek alsof hij alleen op de wereld was. Hij alleen met zijn motor. Hij zag geen auto op de weg, ook geen andere motoren of fietsers. Het leek echt of hij helemaal alleen was. Dat was toch ook wel een beetje raar. Maar hij dacht er niet lang over na, draaide het gas nog iets verder open en zoefde nog harder over de eindeloze weg met de flauwe bochten die hij heel soepel nam. 

“Het Monsterbos” verder lezen