Opa vertelt

‘Opa, vertel nog eens een leuk verhaal van vroeger.’ Zegt Eric tegen zijn opa. Hij vindt het heerlijk als opa over die ‘goede oude tijd’ vertelt, toen ze ook in de winter nog in een korte broek liepen, er nauwelijks verkeer op straat was en er zelfs nog een melkboer was die met paard en wagen door de straten kwam. Soms ziet Eric wel eens foto’s in zijn geschiedenisboek van een dergelijk tafereel en dan moet hij meteen aan zijn opa denken. ‘Wat zal ik deze keer eens vertellen, Eric? Had ik je al eens verteld over het stelen van appeltjes?’ ‘Nee opa, dat verhaal heb ik nog nooit gehoord!’ zegt Eric enthousiast. Dat klinkt wel stoer, zijn opa die appels ging jatten! Dat zou hij nu weer niet durven!

“Opa vertelt” verder lezen

Een kattenverrassing

Een speciaal verhaaltje voor Annico

De schooldag was bijna afgelopen en Annico kon niet wachten om naar huis te gaan. Sinds een paar dagen had ze een poes. Ze had hem Zoë genoemd. Annico had een hele tijd gezeurd om een poes, ze was dol op poezen en katers en wilde er heel graag een zelf hebben. Het liefst had ze een kitten gehad, maar haar ouders vonden dat het beter was om een poes uit het asiel op te halen. Daar zaten genoeg poezen en katers en Annico’s moeder vond het een fijn idee als ze een van hen een goed thuis zouden kunnen geven.

“Een kattenverrassing” verder lezen

Farre

Een speciaal verhaaltje voor Eleonoor

Eleonoor liep met Farre, haar ruwharige teckel, in het bos. Farre vond het heerlijk om lekker los door het bos te rennen. Hij rende heel diep het bos in, de bladeren stoven achter hem op. ‘Farre, Farre!’ riep Eleonoor. Ze wist wel dat Farre terug zou komen, maar ze riep hem altijd als ze hem bijna niet meer zag. Farre hoorde Eleonoor wel, maar hij rook iets, en moest weten wat het was. Hij rende en rende al snuivend over de grond. Hij vond het een leuk spelletje en had veel plezier. Eleonoor vond het minder leuk toen Farre alsmaar niet terug kwam. Ze rende ook het bos in, achter Farre aan. Hoewel ze hem helemaal niet meer zag kon ze nog een beetje zien waar hij gerend had, omdat de bladeren opzij waren gegaan door het harde rennen.  ‘Farre, Farre, waar zit je toch!’ riep ze rennend door het bos. 

“Farre” verder lezen

Londen

‘Papa moet voor zaken in Londen zijn, precies in de herfstvakantie,’ zegt de moeder van Mees. Mees kijkt op van zijn i-pad, waarop hij net een geweldig filmpje op youtube zat te kijken over haaien en hoever zij per dag kunnen zwemmen. ‘Oh nou, leuk voor papa,’ zegt Mees en hij kijkt weer naar zijn i-pad. ‘Wij kunnen dan met papa mee, lijkt je dat wat?’ vraagt zijn moeder.

“Londen” verder lezen

Een nieuw vriendje

Een speciaal verhaaltje voor Essa

Onrustig tippelde Essa door haar hok. Ze zocht naar haar maatje Lisa. Ze had al drie keer in het huisje van Lisa gekeken, maar daar lag ze echt niet. Essa maakte piepgeluidjes, ze riep Lisa, maar er kwam geen antwoord. Ze maakte nog een rondje door haar grote hok, keek achter het huisje en naast de hooibal, maar er was geen spoor van Lisa te vinden. Een poosje geleden was Lisa wel heel suf geweest en wilde ze helemaal niet spelen. Nu leek het erop dat Lisa weg was. Vermoeid van al het tippelen en zoeken ging Essa in haar eigen huisje zitten. Ze had niet eens zin om het hooi te eten of de witlof die in voor haar huisje lag. Ze miste Lisa. 

“Een nieuw vriendje” verder lezen

Meiden Voetbal

Merel wil op voetbal. Ze heeft al verschillende sporten geprobeerd, maar nog niet gevonden wat ze echt leuk vindt. Een korte tenniscursus beviel niet. Ook ballet en wedstrijdzwemmen was het niet. Paardrijden leek haar leuk, maar de paarden vond ze toch te eng. Nu lijkt het haar leuk om te gaan voetballen.  Merels ouders vinden het een goed idee en haar moeder heeft geregeld dat ze alvast een keer kan komen kijken bij een training. Volgende week mag ze mee trainen. 

“Meiden Voetbal” verder lezen

Het Vogelhuisje

Het is drie uur in de middag. De school is uit en Tim loopt naar huis. Hij is niet blij, het was geen fijne dag. Meestal vindt Tim school wel leuk, maar vandaag was er een rekentoets en Tim houdt niet van rekenen, gewoon omdat hij het niet zo goed kan. Hij heeft al vaak en veel geoefend, ook thuis. Maar op de een of andere manier blijven die cijfers maar niet in zijn hoofd zitten. Een rekentoets maakt het allemaal niet makkelijker. Iedereen in de klas is gespannen, het is muisstil en de juf loopt de hele tijd door de klas. Dan is er ook nog de tijdsdruk. De toets moet op tijd af en Tim denkt altijd dat hij geen tijd genoeg heeft om alles af te maken. En hij had het ook niet helemaal af. Hij was bezig bij de laatste som toen de juf zei dat ze moesten stoppen. Natuurlijk heeft hij zijn best gedaan, maar hij heeft geen flauw idee of hij het goed gemaakt heeft. 

“Het Vogelhuisje” verder lezen