Herfst

De blaadjes aan de bomen kleuren oranje, rood en bruin. Het is herfst. Sara staat voor het raam en kijkt naar de mooie kleuren in de straat. Sara vindt de kleuren prachtig, maar dat het ineens zo koud is buiten en het vaak regent, vindt ze niet zo leuk. Vandaag regent het gelukkig niet. De zon schijnt, het lijkt nog een beetje zomer. 

‘Ga je mee Sara?’ vraagt mama. ‘Waar gaan we naar toe?’ vraagt Sara. ‘We gaan naar het bos. We gaan kijken of er al paddenstoelen zijn en we gaan mooie herfstbladeren verzamelen. Er zijn vast ook al eikeltjes en kastanjes.’  Sara kijkt mama verbaasd aan. ‘Kan dat nu al?’ vraagt ze. Ze weet het nog van vorig jaar. Toen hadden ze een plastic tas meegenomen en allemaal mooie herfstdingen verzameld. Thuis hadden ze op een kastje in de kamer alles neergelegd. Zo hadden ze de herfst een beetje in huis gehaald. Het was leuk om te doen. Sara krijgt ineens heel veel zin om naar buiten te gaan. Snel pakt ze haar jas en trekt haar laarzen aan. In het bos moet je altijd laarzen aan, zeker in de herfst. Dan kan je lekker door de bladeren en de plassen lopen. Mama heeft haar kleine broertje Quinten al in de buggy gezet. Hij lijkt het ook leuk te vinden om naar buiten te gaan. Het bos is vlakbij, ze kunnen er naar toe lopen. 

Er liggen al heel wat bladeren op de grond. Sara rent er doorheen. Dan pakt ze met twee handen een hele berg bladeren op en gooit ze in de lucht. ‘Jippie, herfst!’ Roept ze blij. Mama lacht. ‘Ikke ook!’ roept Quinten vanuit de buggy. Mama helpt hem uit het wagentje en Quinten rollebolt door de bladeren. Wat hebben ze een pret. Dan roept mama hen. ‘Kom eens kijken jongens!’ Sara en Quinten komen aangehold. Mama wijst een hele grote paddenstoel aan. Hij is rood met witte stippen, net als in het liedje van kabouter Spillebeen. ‘Oh, wat is ie mooi en groot!’ roept Sara. ‘Ikke hebbu’, zegt Quinten en hij wil de paddenstoel vastpakken. Maar mama houdt hem tegen, ze pakt zijn handje net op tijd vast. ‘Nee, Quinten, je mag ze niet plukken. Deze paddenstoelen zijn niet goed voor ons en waar moeten de kabouters dan wonen?’ Quinten denkt even na. Dan begrijpt hij wat mama zegt. ‘Oh, voor kabouters!’ hij knikt. Mama maakt er een foto van. ‘Dan kunnen we de foto ook op de herfsttafel zetten straks,’ zegt ze. Dat vindt Sara een geweldig idee. ‘Dan ga ik nu echt mooie bladeren zoeken, mam,’ zegt ze. Starend naar de grond loopt Sara door het bos. Er liggen veel bladeren, maar de meesten zijn viezig en bruin. Ineens ziet ze er een liggen met hele mooie rode kleuren en een beetje geel. Een andere heeft zelfs nog een beetje groen. Als ze een aantal mooie heeft gevonden, ziet ze ook ineens een heleboel eikeltjes liggen. ‘Mama, Quinten, kom eens hier! Heel veel eikels!’ roept ze. Mama en Quinten komen aangesneld. ‘Zo, dat zijn er veel. We zullen er wat van in de tas doen, want van eikeltjes kunnen we hele leuke dingen knutselen.’ Zegt mama. Sara is benieuwd wat je van eikeltjes kan maken. Terwijl ze daar over nadenkt, ziet ze nog andere bruine bolletjes op de grond liggen. ‘Wat zijn dit mama, kun je hier ook mee knutselen?’ vraagt ze. ‘Dat zijn nou kastanjes, die ken je toch nog wel van vorig jaar? Die kunnen we ook goed gebruiken om te knutselen. We moeten de mooie er tussen uit zoeken. ‘ zegt mama. IJverig zoekt Sara naar mooie kastanjes en Quinten helpt mee. 

Met een volle tas lopen ze even later naar huis. Mama maakt de tas leeg op de grote keukentafel, zodat ze kunnen zien wat ze allemaal verzameld hebben. Er liggen mooie bladeren, eikeltjes, kastanjes en wat takjes, die Quinten heel mooi vond. ‘Wat kan je nou knutselen van die eikeltjes, mam?’ Vraagt Sara. Ze is reuze benieuwd, want ze kan zelf niks bedenken. ‘We kunnen er hele leuke poppetjes en diertjes mee maken,’ zegt mama. Sara snapt het nog steeds niet. Maar dan pakt mama het doosje met prikkertjes en begint de stokjes in de eikels en kastanjes te steken. Al heel snel ontstaat er een grappig poppetje en even later staat er een hondje op de tafel. Sara vindt het geweldig en wil het ook eens proberen. Quinten trommelt intussen met zijn stokjes op de tafel, wat een leuk geluid maakt. Mama deed het heel snel en gemakkelijk, maar Sara vindt het niet zo makkelijk om de prikkertjes in de eikels te prikken. Mama helpt haar en even later heeft ze haar eigen poppetje gemaakt, van een eikeltje en een kastanje. Er volgen nog wat dieren en ook een echte giraf. Als bijna alle eikels en kastanjes zijn gebruikt, maken ze een mooie herfsttafel op het kastje in de huiskamer. Net als vorig jaar. En de poppetjes en dieren staan gezellig tussen de mooie herfstbladeren. 

‘Dat was een fijne dag, mam! En ik vind de herfsttafel zo mooi geworden.’ Roept Sara blij. Quinten knikt tevreden. Als papa ’s avonds thuiskomt kijkt hij vol bewondering naar de mooie poppetjes van eikels en kastanjes. ‘Dat hebben jullie prachtig gemaakt kinderen,’ zegt hij en Sara en Quinten glimmen van trots. 

Nicole Martens, oktober 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.