Jennifer en Tommie

In een gezellig huis woonden Jennifer en Tommie. Jennifer was een lieve rode poes. Ze had witte pootjes en ook het puntje van haar staart was wit, verder was ze vooral rood. Tommie was een grote zwarte hond, een labrador. Jennifer en Tommie konden het heel goed vinden samen. Het waren dikke vriendjes. Ze speelden vaak samen met een balletje of lagen urenlang voor de haard tegen elkaar aan te slapen. Vaak gingen ze ook tegelijk eten en dat zag er heel leuk uit. Die kleine poes naast die grote hond, ieder uit zijn eigen bakje. Jennifer vond het ook leuk om in de tuin te spelen en soms ging Tommie met haar mee. Verder dan de tuin kwam Jennifer niet vaak, want dan miste ze Tommie. 

Als Tommie meeging met het baasje om te wandelen, liep Jennifer altijd een stukje mee. Tot aan het eind van de straat. Als ze bij het einde van de straat was gekomen rende ze altijd weer terug naar huis. Ze ging dan op de vensterbank voor het raam zitten wachten totdat Tommie weer terugkwam. Iedere keer waren ze weer blij om elkaar te zien. 

Op een dag rende Jennifer niet terug naar huis bij het einde van de straat. Jennifer wilde wel eens kijken waar Tommie naar toe ging. Dapper wandelde ze mee met Tommie en hun baasje. Tommie keek even raar, toen Jennifer niet terug rende, maar hij vond het wel heel gezellig dat ze meeliep. Het eerste stukje ging heel erg goed. Jennifer zag hoe Tommie een plasje deed tegen een boom. Even later deed Tommie een grote drol op het gras. Jennifer was verbaasd dat Tommie niet netjes zijn drolletje begroef, zoals zij dat altijd deed in de kattenbak. Het baasje pakte een plastic zakje en ruimde het drolletje van Tommie op. Jennifer keek haar ogen uit. ‘Waarom ruim jij je eigen drolletje niet op?’ vroeg Jennifer aan Tommie. Toen keek Tommie Jennifer verbaasd aan. Hij had namelijk geen idee hoe hij dat zou moeten doen. ‘Hoe moet ik dat dan doen?’ vroeg Tommie. Jennifer legde uit hoe zij het altijd deed. Dat vond Tommie weer heel raar. En zo leerden ze weer iets van elkaar. 

Even verderop kwam er een andere hond aangewandeld. Tommie werd helemaal blij. Hij kwispelde met zijn staart. Het was een vriendje van hem, waarmee hij vaak speelde. Maar Jennifer vond het niet zo leuk. Ze was bang van andere honden. Ineens had ze er spijt van dat ze zover meegelopen was met Tommie en hun baasje. De hond, ook een labrador, maar dan een bruine, kwam blij op Tommie afgerend. Jennifer schrok en dook weg achter een bosje. Tommie had geen oog meer voor Jennifer en zag alleen nog zijn vriendje. De twee honden speelden even samen en pas toen de andere hond weer verder ging, was Tommie Jennifer ineens kwijt. Geschrokken keek hij om zich heen. Tommie blafte: ‘Jennifer, waar ben je nou?’ Heel voorzichtig kwam Jennifer achter de struiken vandaan. Ze mauwde: ’Ik vind die hond eng!’ Dat begreep Tommie helemaal niet. Hoe kon Jennifer zijn vriendje nou eng vinden? ‘Hij is al weg, kom maar hier,’ blafte Tommie. Jennifer keek nog eens goed naar alle kanten en zag de bruine labrador in de verte verdwijnen. ‘Je hoeft niet bang te zijn voor andere honden. Zo lang je bij mij blijft kan je niks gebeuren, daar zorg ik wel voor.’ Vertelde Tommie haar. Jennifer hoopte maar dat dat zo was, want ze durfde niet alleen naar huis terug, dus moest ze wel verder wandelen met Tommie. 

De wandeling duurde heel lang. Jennifer werd er een beetje moe van. Ze kwamen nog verschillende andere honden tegen en Tommie deed wat hij beloofd had. Hij zorgde ervoor dat Jennifer niks overkwam. Ook al was het heel lang lopen, Jennifer keek haar ogen uit. Ze kwam op plaatsen waar ze nog nooit geweest was. Ook zag ze andere katten, wat erg leuk was. Ze maakte nieuwe vriendjes.  Vanaf die dag, ging ze iedere dag een keertje wandelen met Tommie en hun baasje. Behalve als het regende, want Jennifer hield niet van de regen. Dan werd haar vacht helemaal nat en dat vond ze niet prettig. Tommie vond het reuze gezellig als Jennifer mee ging wandelen en hij zorgde er heel goed voor dat andere honden haar niets deden. Ze waren een bijzonder stel. 

Nicole Martens, januari 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.