Koning Papa

Koning Papa heette vroeger Koning Eric. Hij was altijd hard aan het werk en zorgde goed voor zijn onderdanen en zijn koninkrijk. Maar toen zo’n zes jaar geleden zijn dochtertje Stephany werd geboren, mocht hij zich eindelijk Koning Papa noemen. Vanaf dat moment besteedde hij meer tijd aan zijn dochtertje, dan aan zijn koninkrijk. Soms waren de onderdanen van Koning Papa ontevreden en kwamen ze klagen bij het kasteel. Ze wilden meer aandacht en dat de Koning beter voor hen zou zorgen. Koning Papa gaf dan een groot feest op het kasteel en dan was iedereen weer tevreden. 

Koning Papa beleefde met Stephany de leukste dingen en samen lachten ze veel. Zo zaten ze eens samen aan tafel. Stephany was bijna 2 jaar en ze had een bordje met spinazie voor zich staan. Stephany vond de spinazie niet zo lekker en wilde het eigenlijk niet opeten. Koning Papa probeerde haar toch een lepeltje te geven. Hij maakte daar leuke geluidjes bij en trok rare gezichten. Maar dat hielp helemaal niks. Stephany sloeg met haar handje tegen het lepeltje en de spinazie vloog door de eetzaal van het kasteel, zo op een schilderij van de overgroot opa van Koning Papa. Het leek ineens net of de overgroot opa een snor had. Een snor van spinazie! Koning Papa moest er hard om lachen, dus dacht Stephany dat het wel een leuk spelletje was en ze gooide nog een klodder spinazie door de eetzaal. Deze belandde op het kale hoofd van de overgroot opa en ineens had hij haar! Spinazie haar. Koning Papa vond het erg grappig en samen gooide ze alle spinazie door de eetzaal. Ze hadden dikke pret. ‘Ik wist niet dat gooien met eten zo leuk kon zijn!’ riep Koning Papa, gierend van het lachen. 

Op een dag gingen Stephany en Koning Papa een stukje wandelen. Het zonnetje scheen, na een lange regenachtige nacht. ‘Frisse lucht is goed voor ons, we gaan naar buiten!’ riep Koning Papa blij. Stephany was dol op buiten zijn en pakte haar jasje. Koning Papa hielp haar, want hij had geleerd dat een meisje van drie nog niet zelf knopen kan dicht maken. Buiten lagen er nog heel veel plassen op de straat, door de regen van de nacht. Stephany zag een grote plas en rende er doorheen. ‘Wat doe je nu! Je wordt helemaal nat!’ Riep Koning Papa. Stephany gierde het uit van de pret. Ze liep naar het midden van de grote plas en sprong toen met twee voetjes tegelijk omhoog. Het water spatte alle kanten op. Zelfs haar haartjes werden nat. Koning Papa keek helemaal verbaasd en wist niet goed of hij boos moest worden of niet. Maar toen hij Stephany zoveel plezier zag hebben, bedacht hij zich geen moment en sprong ook in de plas. Toen ze helemaal kletsnat waren en moe van het springen, gingen ze terug naar het kasteel om droge kleren aan te doen. ‘Ik wist niet dat springen in een plas zo ontzettend leuk was!’ riep Koning Papa blij. 

Koning Papa was blij als Stephany blij was. Stephany was blij met dingen die de grote mensen heel normaal vinden. Koning Papa leerde van Stephany om blij te zijn met hele gewone dingen. Zo verfden ze samen op een heel groot papier dat op de grond lag. Toen Stephany niet alleen haar handen maar ook haar voeten gebruikte om het schilderij te maken, keek Koning Papa eerst even bedenkelijk. Maar toen hij zelf voelde hoe het was om met je voeten in de verf te gaan, moest hij er erg om lachen. Het voelde heel raar maar ook wel prettig en het schilderij werd prachtig met al die kleine en grote voeten en handen. 

Ze speelden graag verstoppertje in de grote kasteeltuin. Koning Papa moest heel goed zoeken, want Stephany kon zich erg goed verstoppen. Koning Papa leerde dat hij zich ook op hele kleine plaatsen kon verstoppen, als hij zich maar helemaal opvouwde. Het was geweldig om elkaar te laten schrikken als de een de ander vond. Ze moesten dan heel erg lachen. 

Toen Stephany vier jaar werd en naar school moest, had Koning Papa het een hele poos heel moeilijk. Hij wist niet meer wat hij moest doen zonder zijn dochter en verveelde zich. Na een tijdje besloot hij zich wat meer met zijn onderdanen te bemoeien en zijn land beter te regeren. Maar als Stephany uit school kwam, gingen ze samen leuke dingen doen. Soms bracht Stephany vriendinnetjes mee naar het Kasteel en Koning Papa maakte er dan echt een feestje van. Hij regelde een springkussen voor de meisjes en sprong zelf even hard mee. Of hij ging op een vrije dag met Stephany naar het bos en dan zochten ze naar dieren en plantjes en picknickten op een open plek. 

Koning Papa was door Stephany weer een beetje kind geworden en daar was hij heel gelukkig mee!

Nicole Martens, juli 2017

Eén antwoord op “Koning Papa”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.