Liefde

Een speciaal verhaaltje voor Charlotte

‘Mam, wat is liefde eigenlijk?’ vroeg Charlotte. Haar moeder, die druk bezig was met het vouwen van de was en intussen enkele appjes op haar telefoon typte, keek Charlotte wat verbaasd aan. ‘Waarom vraag je dat?’ vroeg ze. ‘Oh nou zomaar. Ik vroeg het me ineens af,’ zei Charlotte.

Moeder legde haar telefoon weg, ging zitten op de dichtstbijzijnde stoel en trok Charlotte bij zich op schoot. ‘Liefde is iets heel moois. En iets heel belangrijks. Zonder liefde kunnen we niet leven. Lief zijn voor de mensen om je heen is eigenlijk dat je ze met liefde behandeld. Maar je kan ook liefde voelen voor dieren of voor de natuur. Dat is net zo belangrijk.’ Charlotte dacht even na. ‘Maar is liefde dan een gevoel? Je zegt net dat je liefde kan voelen.’ Moeder moest ook even denken. ‘Ja, misschien heb je wel gelijk en is liefde een gevoel voor iets of iemand. En als je iemand heel, heel erg lief vindt, dan ben je verliefd,’ zei ze. Charlotte grinnikte. Verliefd zijn vond ze nog wel een beetje raar, maar er was wel een jongen in haar klas die ze heel erg leuk vond. Ze moest vaak aan hem denken. Zou ze dan ook verliefd zijn? ‘Oké, nou, dan weet ik dat ook weer,’ zei ze snel en ze sprong van moeders schoot af. Ze wilde niet vertellen dat ze misschien wel verliefd was, omdat ze het zelf niet helemaal precies wist. Moeder stond op en ging verder met het vouwen van de was. Charlotte trok haar jas aan en ging naar buiten. 

Op het pleintje vlakbij haar huis zag ze haar vriendinnetje Sophie. Ze rende naar haar toe. ‘Zullen we samen spelen?’ vroeg Charlotte. ‘Je mag wel meedoen, ik doe tikkertje met Berend en Romy,’ antwoordde Sophie. Dat vond Charlotte leuk. Ze renden over het plein en hadden veel plezier, totdat de moeder van Berend en Romy riep dat ze moesten komen eten. Sophie en Charlotte bleven samen over. ‘Ben jij wel eens verliefd geweest?’ vroeg Charlotte aan Sophie. Een beetje verlegen keek Sophie haar vriendin aan. ‘Waarom vraag je dat?’ vroeg ze. ‘Nou, ik had het vanmorgen met mijn moeder over liefde. Ik vroeg haar wat dat nou precies is. Ze zei dat het een gevoel is en als je dat gevoel heel sterk hebt voor iemand dat je dan verliefd bent. Maar ik weet niet zo goed hoe dat voelt, denk ik, verliefd zijn, dus vandaar dat ik het aan jou vraag.’ Sophie knikte. Het klonk heel logisch. Ze dacht even na en zei toen: ‘ik denk dat ik wel verliefd ben op Snuffie.’ ‘Op je konijn?’ vroeg Charlotte. ‘Ja, ik vind hem zo lief. Soms dan denk ik wel eens hoe het zou zijn als hij dood is. Hij is al oud en mama zegt dat hij niet zo heel lang meer zal leven. Ik denk dat ik voor altijd verdrietig ben als Snuffie er niet meer is. Daarom knuffel ik elke dag met hem. En ik zorg heel goed voor hem, dan blijft hij vast langer leven.’ Vertelde Sophie. 

Verliefd op je huisdier, dat kon natuurlijk ook, dacht Charlotte. Daar had ze zelf nog niet aan gedacht, maar ze had zelf ook geen huisdier. Ze vond de hond van de buren wel ontzettend leuk en lief, maar daar was ze zeker niet verliefd op. ‘Het zou vreselijk zijn als Snuffie dood is. Ik hoop dat hij nog heel lang zal leven,’ zei Charlotte tegen Sophie. 

Vlak voor het avondeten kwam Charlottes vader thuis van zijn werk. Hij gaf haar moeder een dikke kus en natuurlijk kreeg Charlotte ook een knuffel. ‘Pap, ben jij verliefd op mama?’ vroeg Charlotte met een serieus gezicht. Ze keek zo serieus dat papa er van moest glimlachen. ‘Zeker ben ik verliefd op mama! Mama is de allerliefste vrouw die ik ooit ben tegengekomen,’ zei hij. Charlotte keek een beetje beteuterd. ‘En ik dan? Ben je dan niet verliefd op mij?’ Papa tilde haar op en zei: ‘Eigenlijk wel ja, nu je het zo vraagt. Jij bent de allerliefste dochter op de hele wereld en ik hou ontzettend veel van je. Misschien ben ik ook wel verliefd op jou.’ Charlotte gaf haar vader een dikke knuffel, maar er zat haar toch iets dwars. ‘Over mama zeg je dat je ZEKER verliefd op haar bent en over mij zeg je dat je MISSCHIEN wel verliefd op me bent. Wat is dan het verschil?’ Papa moest nu hardop lachen. ‘Wat een moeilijke vragen allemaal!’ schaterde hij. ‘Maar kom, ik zal het je proberen uit te leggen. Toen ik mama tegenkwam, vond ik haar zo leuk en lief, dat ik met haar wilde trouwen. Ik was ongelooflijk verliefd, kon alleen nog maar aan haar denken en wilde voortdurend bij haar zijn. Toen jij geboren werd was ik ook meteen verliefd op jou, maar niet omdat ik met je wilde trouwen, maar omdat ik je wilde helpen een slimme, zelfstandige vrouw te worden, die later voor zichzelf zou kunnen zorgen. Het is een ander soort liefde eigenlijk, maar liefde is het absoluut.’ Charlotte liet de woorden even op zich inwerken. Wat was liefde eigenlijk ingewikkeld! Ze had altijd gedacht dat je maar op één persoon tegelijk verliefd kon zijn, maar haar vader was wel op twee mensen verliefd, op haar en op haar moeder. Sophie was dan weer verliefd op haar konijn, wat natuurlijk weer een ander soort liefde was dan de liefde die zijzelf voelde voor haar vader en moeder. En was ze nou wel of niet verliefd op de jongen uit haar klas? Ze wist het nog steeds niet. Maar misschien kwam ze daar vanzelf een keer achter. Soms is het moeilijk om gevoelens te voelen!

‘Begrijp je wat papa je net vertelde?’ onderbrak moeder haar gedachten. Charlotte knikte. ‘Ja, ik denk het wel. Het is in ieder geval zo dat we met zijn drieën heel veel liefde voor elkaar voelen en dat is goed, toch?’ ‘Dat heb je mooi gezegd lieverd. Laten we nu maar snel gaan eten, want ik heb reuze honger,’ zei papa. 

Nicole Martens, maart 2020 

Eén antwoord op “Liefde”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.