Op de Camping in Spanje

Een speciaal verhaaltje voor Lucas

Samen met zijn papa, mama en broer Jeffrey was Lucas op vakantie. Ze stonden met hun caravan op een grote camping in Spanje. Het was heerlijk weer en Lucas speelde veel met zijn broer en andere kinderen bij het water of in de speeltuin. Ze waren het jaar ervoor ook op de camping geweest, dus Lucas wist precies hoe de camping eruit zag toen ze een paar dagen eerder waren aangekomen. 

Toch was er iets nieuws op de camping. Lucas en Jeffrey hadden de nieuwe, enorme trampoline al snel gevonden en waren er heel erg blij mee. Trampoline springen was echt ongelooflijk leuk. Als je heel hoog sprong, kreeg je kriebels in je buik, dat vond Lucas zo grappig. Hij moest dan ook veel lachen tijdens het springen. Jeffrey wilde een salto maken op de trampoline. Hij zag het andere  kinderen doen, maar het zag er makkelijker uit dan het was, want Jeffrey belandde plat op zijn rug. Lucas moest hard lachen maar vond het tegelijkertijd wel stoer dat zijn broer het probeerde. Jeffrey gaf niet op en bleef proberen. Het zou hem lukken, maar hij had er wel een paar dagen voor nodig. 

Het was overigens niet zonder reden dat Lucas weer in Spanje op de camping was, want hij had een hele lieve oma die in Spanje woonde. In de winter kwam ze vaak naar Nederland en in de zomer gingen Lucas en zijn ouders regelmatig naar Spanje om haar te bezoeken. Lucas was dol op Conchita, zoals zijn oma heette en hij kon niet wachten om haar weer te zien. ‘Wanneer komt oma eigenlijk naar de camping?’ vroeg Lucas op de tweede ochtend dat ze op de camping stonden. Papa zei: ‘Oma Conchita is een beetje ziek, dus kan ze nog even niet komen. Hopelijk wordt ze snel beter en komt ze over een paar dagen.’ Lucas keek teleurgesteld. Hij wist helemaal niet dat oma ziek was en vond het heel vervelend voor haar. ‘Kunnen we dan niet naar haar toe gaan? Dan nemen we fruit mee en maak ik een tekening voor haar,’ zei Lucas. Papa en mama vonden dat heel erg lief van Lucas. ‘Oma wil nog even geen bezoek, ze voelt zicht echt niet lekker, ze heeft griep. Maar over een paar daagjes is ze vast beter, het komt wel goed met haar. Ze wil niet dat wij ook griep krijgen, dus daarom vindt ze het beter als we even weg blijven bij haar.’ Lucas knikte, dat begreep hij wel. Als iemand echt heel grieperig was moest je altijd een beetje uit de buurt blijven. Ziek zijn op vakantie zou trouwens helemaal niet leuk zijn. De hele dag in de warme caravan liggen, was geen fijn idee. 

Toen ze al een week op de camping stonden was oma Conchita nog steeds niet beter. Lucas had haar dus ook nog niet gezien. Wel had hij even met haar gesproken door de telefoon, maar Lucas hield helemaal niet van telefoneren, dat vond hij zo stom, hij wilde oma gewoon even knuffelen en spelletjes met haar doen. Oma was heel goed in spelletjes spelen. Ze verzon ook altijd nieuwe dingen, het was altijd een feestje met haar. ‘Over een week gaan we al weer naar huis en als oma dan nog niet beter is, dan hebben we haar helemaal niet gezien en zijn we voor niks naar Spanje gereden!’ riep Lucas verontwaardigd. Jeffrey was het met hem eens. ‘Ja, we moeten echt gewoon naar oma nu hoor, gaat het al beter met haar?’ Mama keek bezorgd en papa keek ook ernstig. Mama zei: ‘Het gaat nog niet zo goed met haar, we zullen toch echt nog heel even geduld moeten hebben. Ik denk dat we over twee dagen wel bij haar langs kunnen gaan.’ ‘Kan ze niet naar de camping komen? Dat is veel gezelliger, met zijn allen voor de caravan eten en drinken,’ zei Lucas. Papa antwoordde: ‘Ik denk niet dat dat lukt, ze moet nog aansterken, ze heeft het flink te pakken gehad.’ Lucas vond dat niet leuk om te horen en hij vond het zo zielig voor oma. Daar lag ze dan alleen, ziek te zijn in bed. Hij had in de afgelopen dagen elke dag een kleine tekening voor haar gemaakt en die wilde hij haar graag geven. Misschien kon het over twee dagen, had mama gezegd. Oma zou ze hoe dan ook krijgen, desnoods dan maar door de brievenbus. ‘Dan gaan we nu nog maar even naar te trampoline, toch Jeffrey,’ zei Lucas. Jeffrey knikte. Net toen ze beide wilden opstaan hoorden ze achter zich: ‘Ola, ola!’ Lucas en Jeffrey draaiden zich abrupt om. Daar kwam zomaar ineens oma Conchita aangelopen! Verbaasd renden de jongens naar haar toe. ‘Oma, hoe kan dat nou, u was toch ziek?’ riep Lucas, terwijl hij haar om haar nek vloog. Oma zette haar tassen neer en pakte beide jongens stevig beet en gaf hen een hele dikke knuffel. ‘Ik ben al weer beter jongens, het viel allemaal reuze mee. Vorige week voelde ik me echt niet goed genoeg om te komen, maar nu blijf ik bij jullie op de camping, totdat jullie weer naar huis gaan!’ Lucas en Jeffrey juichten van blijdschap. Ze liepen met oma terug naar de caravan. ‘Oh, mama, je zei dat we over twee dagen pas konden gaan en dat oma te ziek was om hierheen te komen. Je hebt gewoon gelogen!’ zei Lucas een beetje boos. Mama glimlachte en papa ook. ‘Zo is het een verrassing dat oma er toch is, en verrassingen zijn toch altijd leuk?’ zei mama. Daar had mama natuurlijk weer gelijk in. Verrassingen zijn altijd leuk. Lucas en Jeffrey waren ongelooflijk blij dat oma Conchita er was. Ze hadden een ontzettend gezellige week samen op de camping. 

Nicole Martens, mei 2020 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.