Sinterklaas in het dorp

Mascha loopt met haar ouders en haar twee jongere broertjes, Pim en Pieter in het dorp. Het is Sinterklaastijd. Alle winkels zijn mooi versierd met Zwarte Pieten en Sinterklaasjes. Overal kun je pepernoten en schuimpjes kopen. Daar zijn Mascha en haar broertjes dol op. Het is een fijne tijd, maar ook heel spannend. 

Een paar dagen geleden hebben ze Sinterklaas echt gezien. Hij kwam toen aan met zijn grote stoomboot bij hen in het dorp. Iedereen was naar de kade gekomen om Sint en zijn Pieten toe te zingen. Mascha had zo hard mee gezongen dat ze de rest van de dag nog een beetje een zere keel had. Maar het had wel geholpen, want Sinterklaas kwam zo dicht bij hen, dat Mascha hem een handje had kunnen geven. Het was de eerste keer dat ze dat durfde, want een jaar geleden vond ze dat nog erg eng. Pim en Pieter vonden het nu nog steeds eng en hadden bewonderend naar Mascha staan kijken. Ze waren heel trots op hun grote zus, omdat zij de Sint wel een handje durfde te geven!

 ’s Avonds hadden ze voor de eerste keer hun schoentjes mogen zetten. Mascha had er een mooie tekening in gedaan en Pim had ook getekend. Pieter is pas 1 jaar en kan nog niet zo goed tekenen. Pim en Mascha hadden hem geholpen om ook een tekening te maken. De andere ochtend hadden ze alle drie een klein cadeautje in hun schoen en er lagen heel veel pepernoten. Nog voordat ze gingen ontbijten hadden ze alle drie de pepernoten al opgegeten en eigenlijk hadden ze toen geen zin meer in een boterham, zoveel waren het er. 

Nu lopen ze dus in het dorp. Het is zaterdag en de winkels gaan al bijna dicht. Het wordt al schemerig buiten, wat de jongens wel een beetje eng vinden. Maar het is ook wel gezellig, want alle lampen in de winkelstraten zijn aan gegaan, zodat het toch weer licht is. Mascha wil naar huis. Ze hebben nu al zoveel winkels gezien. Mama heeft een heleboel spullen gekocht en papa loopt met zijn handen vol met tassen. Pieter ligt al even te slapen in de kinderwagen. Pim staat op het plankje dat aan de kinderwagen vast zit, zodat hij niet hoeft te lopen. Maar Mascha is ook moe en wil ook wel op het plankje staan. ‘Mag ik nu even op het plankje staan?’ vraagt ze aan haar broer. Maar Pim is niet van plan te gaan lopen. Mama zegt dat ze veel te groot is om op het plankje te staan. Mascha vindt het niet eerlijk en loopt mokkend achter haar ouders aan. En als ik nou gewoon eens niet meer meeloop, denkt ze, dan mag ik vast wel op het plankje. Ze stopt met lopen, gaat op de koude straatstenen zitten en roept ‘Ik kan echt niet meer!’ Mama draait zich om. Ze ziet Mascha zitten en kijkt boos. ‘Kom nou Mascha, we gaan naar huis. Loop nou even mee, des te eerder zijn we thuis en kan je uitrusten op de bank.’ Maar Mascha is niet van plan om op te staan. ‘Ik wil op het plankje staan. Ik kan echt niet meer lopen, mijn benen doen zo’n pijn!’ Papa heeft zich nu ook omgedraaid. ‘Wacht maar,’ zegt hij en begint alle tassen aan de wandelwagen te hangen. Dan loopt hij naar Mascha toe. ‘Je mag wel even op mijn rug,’ zegt hij. Dat vindt Mascha een fijn idee. 

Net als ze op papa’s rug wil klimmen hoort ze een zware stem achter zich. ‘Zo zo, jij bent te moe om te lopen?’ Geschrokken kijkt ze om en ziet vlak voor zich het grote zwarte gezicht van Zwarte Piet. Mascha slaakt een kreetje van schrik, waardoor Pieter wakker wordt en Pim ook omkijkt. ‘Oh, Zwarte Piet!’ roept Pim. Hij stapt van het plankje af en komt naar Mascha toegerend. Achter Zwarte Piet staat ook ineens Sinterklaas met nog een Piet! Mascha en Pim worden er verlegen van en durven de Sint eigenlijk niet zo goed aan te kijken. 

‘Zo, zo, zo,’ zegt Sinterklaas. ‘Ik hoor net dat je een beetje moe bent Mascha en dat je eigenlijk niet meer naar huis kan lopen.’ Mascha knikt verlegen. Eigenlijk voelt ze zich nu wel een beetje raar. Want ze kan best nog naar huis lopen, maar ze wil gewoon op het plankje staan. Zou Sinterklaas dat door hebben? ‘En als mijn Pieten jullie eens wat pepernoten geven, denk je dat je dan nog een stukje kan lopen?’ vraagt Sinterklaas. Mascha kijkt een beetje verbaasd naar de Sint. Oh, wat een geluk, denkt ze, hij heeft helemaal niet door dat ik me een beetje aanstelde en ik krijg nog pepernoten ook! ‘Dat zal vast helpen!’ zegt ze blij tegen Sinterklaas. Zwarte Piet graait in een grote zak en Pim en Mascha krijgen allebei een grote hand pepernoten. Mama is natuurlijk bij hen komen staan en ook Pieter in de wandelwagen krijgt pepernoten van Zwarte Piet. Omdat Pieter nog maar hele kleine handjes heeft, vallen er pepernoten in de wandelwagen en op de grond. Met volle mond bedanken Pim en Mascha Sinterklaas en de Pieten voor de pepernoten. Dan lopen ze weer verder. 

‘Dat was boffen he?’ zegt mama. ‘Nou en of! Ik was wel even geschrokken hoor’, zegt Mascha. Zowel Mascha als Pim huppelen vrolijk naast de wandelwagen. Ze zijn zo blij dat ze Sinterklaas nog even gezien hebben. En deze keer durfde ook Pim hem een handje te geven. Mascha is apetrots op haar broertje. 

Thuis heeft papa nog een verrassing. Hij heeft foto’s van de kinderen en Sinterklaas gemaakt, met zijn telefoon. Mascha en Pim hadden dat helemaal niet gezien. Nu kijken ze samen met Pieter nog naar de foto’s van hen met de Pieten en Sinterklaas. ‘Wow, wat goed dat je foto’s hebt gemaakt pap. Kijk ik sta gewoon met Sinterklaas op de foto!’ roept Mascha. Het was een geweldige dag! 

Nicole Martens, november 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.