Het Monsterbos

Een speciaal verhaaltje voor Braydon

Met grote snelheid reed Braydon over de weg. Het leek mee of hij gleed! Op zijn hoofd voelde hij de helm stevig zitten. Aan zijn handen had hij mooie zwarte handschoenen. Even keek hij naar de glimmende rode tank tussen zijn benen, om daarna direct weer op de weg te kijken. Wat was dit genieten! Zijn brandweerrode motor voerde hem langs weilanden en beekjes. Vogels vlogen verschrikt op als hij op zijn snelle racer voorbij zoefde. Hij reed en reed maar door, aan de weg leek geen einde te komen. Braydon had een heel fijn gevoel en het leek alsof hij alleen op de wereld was. Hij alleen met zijn motor. Hij zag geen auto op de weg, ook geen andere motoren of fietsers. Het leek echt of hij helemaal alleen was. Dat was toch ook wel een beetje raar. Maar hij dacht er niet lang over na, draaide het gas nog iets verder open en zoefde nog harder over de eindeloze weg met de flauwe bochten die hij heel soepel nam. 

“Het Monsterbos” verder lezen