Farre

Een speciaal verhaaltje voor Eleonoor

Eleonoor liep met Farre, haar ruwharige teckel, in het bos. Farre vond het heerlijk om lekker los door het bos te rennen. Hij rende heel diep het bos in, de bladeren stoven achter hem op. ‘Farre, Farre!’ riep Eleonoor. Ze wist wel dat Farre terug zou komen, maar ze riep hem altijd als ze hem bijna niet meer zag. Farre hoorde Eleonoor wel, maar hij rook iets, en moest weten wat het was. Hij rende en rende al snuivend over de grond. Hij vond het een leuk spelletje en had veel plezier. Eleonoor vond het minder leuk toen Farre alsmaar niet terug kwam. Ze rende ook het bos in, achter Farre aan. Hoewel ze hem helemaal niet meer zag kon ze nog een beetje zien waar hij gerend had, omdat de bladeren opzij waren gegaan door het harde rennen.  ‘Farre, Farre, waar zit je toch!’ riep ze rennend door het bos. 

“Farre” verder lezen