Hans de kever

Amalia was niet zo dol op kleine beestjes. Nu het weer lente werd, kwamen de vliegen en spinnetjes weer tevoorschijn. Alles wat van die kleine zwarte pootjes heeft vond Amalia vies en eng. Vooral spinnen vond ze afschuwelijk, maar soms zaten er ook van die kleine zwarte beestjes, die langs de plint liepen, die vond ze het aller engste. Haar moeder zei dat het kevertjes waren en dat ze echt niks doen, maar Amalia moest er niets van hebben en elke keer als ze een spin of een kever of iets anders zwarts zag dat bewoog, riep ze hard om haar vader die dan het beest in kwestie kwam verwijderen, terwijl zij op haar bed met haar voeten in de lucht lag. Gelukkig hadden ze in huis niet heel veel beestjes, want haar moeder stofzuigde vaak en hield alles goed schoon, maar in het voorjaar leek het wel of alle diertjes uit hun winterslaap tevoorschijn kwamen. 

“Hans de kever” verder lezen

Plezier in de tuin

Een speciaal verhaaltje voor Ties en Saar

De lente is begonnen. Eindelijk, want Ties en Saar zijn graag in de tuin. In de winter was het heel vaak erg nat, het regende vaak of het waaide heel hard. Dan was het niet fijn om in de tuin te zijn. Maar nu schijnt de zon en kan de tweeling weer lekker naar buiten. In de tuin zoeken ze naar kleine diertjes. Met hun kleine vingertje peuteren ze in de aarde om piertjes te vinden. Onder kleine stenen vinden ze vaak kevertjes en torretjes. Ties vindt het vooral heel grappig om te zien hoe snel de kleine beestjes bewegen en alle kanten uit lopen. Saar vindt het leuk om een piertje op haar hand te laten kruipen want dat kriebelt zo leuk. 

“Plezier in de tuin” verder lezen