Waar is Saar?

Een speciaal verhaaltje voor Jule

Jule is een lief klein meisje, van bijna twee jaar. Ze is bijna altijd vrolijk, ze is dol op de twee poezen, Pip en Saar en op haar oma’s en opa. Jule heeft geen broertjes of zusjes, maar ze vindt het heel leuk om met andere kinderen te spelen, wat ook heel vaak kan, omdat mama thuis kinderen opvangt van andere mensen. Jule geniet daar echt van, ze vindt het gezellig, al die kindjes in haar huis en tuin. Nu het zo mooi weer is, speelt Jule vaak in de tuin. Er staat een glijbaan die best hoog is, maar waar Jule helemaal alleen op durft. En er is een bak waar water ik kan als het echt heel warm weer is. De waterbak is altijd dolle pret. 

De poezen Pip en Saar zijn ook gewend aan de drukte van de kindjes die er vaak zijn. Meestal liggen ze dan ergens in een hoekje te slapen, of ze lopen gezellig tussen de kinderen door. Maar als de kinderen met de waterbak spelen, dan zijn Pip en Saar ineens verdwenen. Ze houden niet zo van water. 

Als er geen andere kinderen zijn, vindt Jule het heel gezellig om te wandelen met papa en mama. Ze vindt het leuk om te kijken naar de bloemetjes die overal groeien, vooral de kleine boterbloempjes en madeliefjes vindt ze mooi. Jule heeft al een keertje madeliefjes geplukt, speciaal voor mama en voor oma Lia, want die zou die middag komen. Mama had ze in een heel mooi glaasje met water gezet. Het zag er prachtig uit. Soms, als ze gaan wandelen, loopt Saar een stukje met hen mee. Jule vindt dat ontzettend leuk, ze is heel trots op Saar. 

Wat Jule wel een beetje raar vindt, is dat ze oma Ankie en opa Dirk al een hele poos niet heeft gezien. Ze heeft ze wel gezien, maar dan op de tablet, niet in het echt. De eerste paar keren vond Jule het heel grappig om met opa en oma te kunnen praten via het beeldschermpje, maar nu wil ze iedere keer weten wanneer opa en oma weer eens langskomen. Jule vindt het veel leuker om hen in het echt te zien. Want oma Ankie leest altijd zo leuk verhaaltjes voor, dan mag Jule op schoot en dan kan ze in het boek naar de plaatjes kijken. En opa Dirk maakt altijd grapjes, die veel leuker zijn als opa er echt is. 

Op een dag is Jule aan het spelen met de andere kinderen die mama thuis opvangt. Ze ziet eerst Pip voorbij lopen en daarna Saar. De poezen gaan door een gat in de schutting de tuin uit. Jule let er niet echt op, Pip en Saar gaan wel vaker een stukje wandelen samen. Jule speelt lekker met de kinderen op de glijbaan. Maar als alle kindjes weer zijn opgehaald en mama eten kookt, ziet Jule alleen Pip weer door het gat in de schutting terug komen. Saar is er niet. ‘Mam, Pip en Saar gingen vanmiddag samen weg en nu is alleen Pip weer terug. Waar is Saar dan?’ ‘Oh, dat is wel vaker, Saar komt vanzelf wel terug. Als ze straks eten krijgen is Saar er ook weer, let maar op,’ zegt mama. Maar als papa een uurtje later het eten voor de poezen in de bakjes doet, is Saar nog steeds niet terug. Pip eet haar bakje leeg en wil al aan dat van Saar beginnen, maar Jule heeft goed opgelet en haalt Pip bij het bakje van Saar weg. ‘Saar is er niet en nou wil Pip ook nog haar eten opeten. Stoute Pip!’ roept Jule verontwaardigd. Mama kijkt nu ook wel bedenkelijk. Het is nog niet eerder gebeurd dat Saar niet thuis was voor het eten. Jule kijkt nog eens in de tuin. Misschien is ze onder de struik in slaap gevallen. Mama kijkt uit het raam naar de straat. Loopt Saar daar ergens? Niemand ziet Saar. ‘Nou, dat vind ik toch wel raar,’ zegt mama. ‘Saar is altijd thuis als ze eten krijgt.’ Papa vindt het ook raar. Jule wordt er een beetje verdrietig van. Ze mist Saar. Ze geeft Pip een extra knuffel, want Pip zal Saar ook wel missen, denkt Jule. 

Als Jule naar bed moet, is Saar nog steeds niet thuis. ‘Denk je dat ze er morgen weer is?’ vraagt Jule als mama haar instopt. ‘Ik denk het wel en anders gaan we haar zoeken,’ antwoordt mama. Jule knikt, ja dan moeten we haar gaan zoeken. Jule maakt zich zorgen. Ze kan niet goed in slaap komen. Er zou toch niks gebeurd zijn met Saar? Ze roept mama. Mama komt naar boven. ‘Waarom slaap je nog niet meisje? Het is al heel laat hoor.’ ‘Ik ben zo bang dat er iets gebeurd is met Saar,’ zegt Jule met tranen in haar ogen. ‘Oh, nee, dat denk ik niet hoor. Ze is er morgen vast weer. Ga maar lekker slapen het komt echt goed.’ Zegt mama. Ze geeft Jule nog een dikke knuffel en stopt haar lekker onder. Jule is inmiddels zo moe, dat ze toch in slaap valt. 

Midden in de nacht wordt Jule wakker. Ze hoort een raar geluid. Dan is het weer even stil en plots begint het weer.  Jule gaat rechtop in bed zitten. Het is hartstikke donker in haar kamer. Het is vast midden in de nacht. Als ze het geluid voor de derde keer hoort, herkent ze het ineens. Het is Saar! Ze miauwt bij de achterdeur. Jule weet het zeker. Ze is zo blij dat ze zomaar in het donker haar bed uit rent naar haar vader en moeders slaapkamer. Dat durft ze normaal nooit! ‘Mama, papa, Saar is terug!’ roept ze als de slaapkamer binnenkomt. Mama schrikt wakker en zit direct rechtop in bed. ‘Wat zeg je, wat is er?’ vraagt ze slaperig. Jule trekt het dekbed van mama af. ‘Kom nou, Saar staat voor de achterdeur. Ze miauwt heel hard, ik werd er wakker van.’ Papa is inmiddels ook wakker. ‘Wat is er aan de hand?’ vraagt hij. ‘Jule hoort Saar miauwen aan de achterdeur. Ik ga wel even kijken,’ zegt mama. 

Mama loopt naar beneden, met Jule op haar hielen. Terwijl ze de trap af lopen hoort mama ook het gemiauw van een poes. Het klinkt inderdaad als Saar! Vlug lopen ze naar de achterdeur en draaien de deur van het slot. Als mama de deur opendoet, vliegt Saar naar binnen. ‘Oh jippie, Saar je bent er weer!’ roept Jule vrolijk. Ze wil Saar knuffelen, maar de poes heeft honger, ze schiet meteen naar haar etensbakje. ‘Wat fijn dat ze er weer is!’ roept Jule blij. Mama knikt. Ze kijkt naar Saar die gulzig haar bakje leeg eet. ‘Ze had nogal honger,’ zegt ze lachend. Als Saar klaar is met eten, loopt ze naar haar mandje, dat naast dat van Pip staat. Ze gaat er in liggen en valt meteen in een diepe slaap. ‘En ze was moe,’ grinnikt Jule. ‘Laten wij dan ook maar weer gaan slapen. Het is half drie!’ zegt mama.

Mama stopt Jule voor de derde keer die nacht onder. Jule is heel erg blij dat Saar weer terug is. Ze valt snel in slaap met een grote glimlach op haar gezicht. 

Nicole Martens, juni 2020

2 antwoorden op “Waar is Saar?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.