Waterpret

Het is een bloedhete zomerdag aan het begin van de zomervakantie. Volgende week gaan Merel en Maartje op vakantie. Papa is nu nog aan het werk, mama is gelukkig al vrij, zodat Merel en Maartje lekker in de tuin van het mooie weer kunnen genieten. Omdat het zo vreselijk warm is, heeft mama het zwembadje gevuld met water. Het is niet heel erg groot, maar groot genoeg om lekker in af te koelen. Zelfs mama heeft haar bikini aangetrokken om ook even in het koude water te kunnen gaan. Het is wel meer dan 30 graden, te warm om ook maar iets te ondernemen. Merel en Maartje hebben de glijbaan in het zwembad gezet, zodat ze heerlijk het water in kunnen glijden. Ook als je al 9 bent is dat nog steeds leuk om te doen. Ze hebben dolle pret. Af en toe moet het bad worden bijgevuld omdat er door het glijden zoveel water uit spat. Mama vindt dat allemaal niet erg. ‘Er is water genoeg! En zo krijgt het gras ook meteen wat water!’ roept ze vrolijk.

Na een tijdje glijden en spetteren zijn Merel en Maartje het een beetje beu en ze hebben het zowaar een beetje koud gekregen. ‘Ga maar lekker op je handdoek op de trampoline liggen. Daar is het lekker warm, de zon staat precies in die hoek’, zegt mama. Dat doen ze. Het is er inderdaad heerlijk warm en de trampoline ligt zo lekker zacht, het schommelt een beetje als je beweegt. Maar al snel is het weer te warm! ‘Zullen we een ijsje vragen?’ Vraagt Merel aan Maartje. ‘Goed idee, doe jij het?’ Merel loopt naar mama en vraagt om een ijsje, wat natuurlijk mag, want het is er echt weer voor. De meisjes krijgen een lekker aardbeien ijsje, dat ze op de trampoline willen opeten. Maar dat is niet zo’n succes. ‘Help, mijn ijsje begint te lekken!’ roept Maartje al snel. Het is te warm in de zon voor de ijsjes en de meisjes vluchten snel naar een schaduwplekje onder de veranda. Mama moet er om lachen. De benen van Merel en Maartje zitten helemaal onder de rode plakkerige druppels van het ijs. ‘Het lijkt wel of jullie waterpokken hebben!’ zegt ze grinnikend. ‘Nou mam, dat is niet leuk hoor. Het plakt helemaal!’ roept Merel. Maartje kan er wel om lachen. ‘We gaan toch zo weer in het bad Merel, dan is alle plakkerigheid weer weg.’ Dat had Merel nog niet bedacht, maar nu ze weet dat het plakkerige spul zo weer van haar benen af is kan ze er ook wel om lachen. 

Na het ijsje pakt Maartje haar waterspuit. Zo’n ding dat je snel kan vullen door hem in een emmer water te houden en uit te trekken. Je spuit hem ook net zo snel weer leeg, maar je kan er iemand wel heel nat mee maken en dat is leuk! Maartje vult de spuit en sluipt naar mama, die nog heerlijk op de bank zit onder de veranda. Merel ziet Maartje aankomen, maar zegt niks. Ze moet moeite doen om niet te lachen. Dit gaat mama niet heel leuk vinden, maar de meiden vinden het wel erg grappig. Maartje richt op mama en spuit de hele spuit in een keer leeg. Mama schrikt van het koude water. ‘Aaahhh! Maartje!’ roept ze en kijkt Maartje boos aan. Maar in plaats van echt boos te worden over de natte bank en haar natte haar, rent ze naar de andere waterspuit die nog op het gras ligt. ‘Ik zal je krijgen!’ roept ze terwijl ze de spuit vult. Maartje rent snel een andere kant op, maar mama is snel. Ze spuit de hele spuit leeg op Maartjes rug. ‘Aahhh, dat is koud!!’ Er ontstaat een waar water gevecht. Merel pakt een speelgoed emmertje uit de zandbak en vult dit met water, zodat ze ook de anderen nat kan gooien. Het wordt een enorm waterballet. Merel glijdt uit over het kletsnatte gras, maar doet zich gelukkig geen pijn. Ze hebben vreselijk veel plezier, rennen elkaar achterna, ontwijken elkaar door van de glijbaan het bad in te glijden en proberen intussen de ander zo nat mogelijk te maken. En mama doet met alles gezellig mee, ze glijdt zelfs nog een keer van de glijbaan, wat een pijnlijke ervaring wordt, want de glijbaan is te smal voor haar billen! ‘Hij is ook voor kinderen mam!’ roept Merel gierend van het lachen. 

Dan komt papa thuis. Hij heeft hard gewerkt en heeft het bloedheet. Hij ziet zijn vrouw en dochters in de tuin dikke pret hebben en besluit eerst zijn zwembroek aan te doen voordat hij naar buiten gaat. Omdat de meiden hem nog niet hebben gezien, kan hij even later met een grote volle emmer de tuin in sluipen. Toevallig staat mama net met haar rug naar hem toen. Hij maakt een gebaar naar Merel en Maartje dat ze niks moeten zeggen en zij houden ook direct hun mond. Net op het moment dat mama zich afvraagt wat er aan de hand is, voelt ze een grote plens ijskoud water over haar hoofd lopen. Woest draait ze zich om, waar kwam dat nou vandaan?! Dan ziet ze papa staan met een grote grijns op zijn gezicht. ‘Oh jij!’ roept ze en ze rukt snel de emmer uit zijn handen en vult deze in het badje. Dan rent ze achter papa aan, die zich al uit de voeten heeft gemaakt. Merel en Maartje liggen krom van het lachen. Door het rennen verliest mama heel wat water uit de emmer, maar uiteindelijk weet ze toch nog een klein plensje over papa heen te gooien. ‘Kom mama eens helpen meiden!’ roept ze. Merel en Maartje vullen hun spuiten en gaan papa achterna. Mama vult nog een emmer en met zijn drieën gooien ze papa ook helemaal nat. Hij weet nog net het kleine speelgoed emmertje te bemachtigen, zodat hij ook de meiden weer nat kan gooien. Als het badje zo goed als leeg is vallen Merel en Maartje kletsnat en uitgeput op de bank. Ook papa en mama geven het op. Moe, nat en nog na-hikkend van het lachen, laten zij zich ook op de bank vallen. ‘Dat was lachen! Doen we het morgen nog een keer?’ vraagt Maartje. ‘Nou dat weet ik nog niet hoor,’ zegt mama, dat zien we morgen wel weer!

Nicole Martens, juli 2020 

2 antwoorden op “Waterpret”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.